De Donau.

Hallo allemaal,

Gisteravond een hele leuke avond gehad. Zoals jullie weten zijn mijn schoonouders dit jaar 50 jaar getrouwd en zijn wij op avontuurlijke wijze naar Nederland getrokken om dit mee te vieren. Toen hebben wij samen met mijn ouders een avond vaart met eten, drinken, muziek en een dansje op de Donau aangeboden, in het kader dat na 50 jaar de romantiek misschien wat geholpen moet worden.

Gisteravond hebben wij die schuld ingelost, de romantiek was ver te zoeken omdat we met 11 man gingen, maar gezellig was het wel. Het eten was heerlijk, we hebben er een lekker glaasje bij genomen en ook de voetjes zijn van de vloer geweest. Mijn pa kwam niet op de brug, maar ik had al snel een goede relatie met onze ober, door mijn weinige Hongaars wat ik inmiddels spreek. Dus die heb ik voor mijn karretje gespannen en toen was het snel geregeld.

Mijn pa is en blijft een schipper natuurlijk en wil weten wat er in de machinekamer staat en hoe alles werkt op het schip. Die heb ik dan ook maar achter gelaten daar, want hij was al snel over dit soort dingen met de kapitein in gesprek verwikkeld. Zo ook kwam er in eens een man naar ons tafeltje, die wat Nederlands sprak. Dit was een Portugees, die 10 jaar in Zwolle als verpleegkundige in de 2 ziekenhuizen aldaar had gewerkt, en het leuk vond om weer even Nederlands te praten, maar hij was terug gegaan naar Portugal omdat hij Nederland te druk vond, ik begreep deze man helemaal.

Nadat we van de boot waren gegaan, moesten wij dames even wachten op de auto die voor gereden moest worden, en ben ik op het “bed” bij een zwerver geploft. Dit “bed” was een bankje, en heb ik een praatje met die man aangeknoopt. Een zeer vriendelijke man, die geen enkele poging deed om mij iets van geld of sigaretten te vragen, maar waar ik mijn nieuwsgierige vragen op af vuurde, en hij op een zeer vriendelijke en beleefde manier beantwoorde, waardoor ik geen bezwaarlijk gevoel had over mijn nieuwsgierigheid, maar eerder het idee dat hij het wel gezellig en prettig vond dat iemand hem aansprak.

Hij was getrouwd geweest, en kon geen werk vinden door zijn leeftijd en de slechte economie zoals hij mij vertelde. Hij zocht lege flesjes in het afval, om op die manier wat geld bij elkaar te scharrelen voor zijn eten, drinken en sigaretje. Verder sliep hij dan op dat bankje, maar in de winter als het echt koud werd gaat hij dan wel in een opvang slapen, om te overleven.

Hij zag er behoorlijk verzorgt uit, rook niet naar alcohol wat bij de meeste zwervers toch wel gewoon is. Toen kwamen de auto’s en moest ik gaan, maar ik kon het niet laten, en heb mij omgedraaid om terug te gaan naar die vriendelijke eenzame man en heb hem mijn pakje shag gegeven en hem een goede nacht gewenst. En in mijn hoofd spookt het nu natuurlijk, ik weet nu waar deze man woont, ik heb zijn adres, het bankje bij de boot. De winter komt er aan en hij had een grote sporttas waar echt niet veel bezittingen in zaten.

Ik denk er over om zeer binnen kort terug te gaan naar dit bankje en deze man een pakket te geven met wat warme kleren, ik heb hier genoeg liggen. En wat hij er dan mee doet, kan me niet zo heel veel schelen, maar ik had hem gevraagd hoe het daar mee zat, en dat was te duur voor hem, dus ik denk dat hij er wel blij mee zal zijn. En misschien een extra slaapzak voor de warmte, want zoals hij zelf al aangaf de afgelopen nachten waren erg koud voor de tijd van het jaar.

Groetjes Diane.