Dit willen jullie allemaal weten.

Ik heb afgelopen vrijdag niet meteen geschreven, ik was down, verdrietig kwaad en dood moe. Het tweede kleine lammetje heeft het niet gered, en is in mijn armen gestorven. We hadden hem vrijdag morgen naar binnen gehaald omdat het niet goed ging, en alles hebben we er aan gedaan maar het mocht helaas niet helpen. Daarna heb ik het weer naar zijn moeder toe gebracht, en heb samen met haar vreselijk staan janken in de stal. Niet alleen om die kleine, alles kwam er natuurlijk even uit op dat moment van de laatste dagen. Tonny was inmiddels al weer in Slowakije om naar Nederland te gaan, dus die heb ik gebeld om het hem te vertellen en vervolgens heb ik Marcel gebeld die kwam meteen, om te helpen het kleine beestje in de tuin te begraven. Dat was heel erg … , maar gaf mij nog meer overtuiging dat ik voor die schapen zou praten met de buren, vandaar dat ik het ook niet van me af heb geschreven, en gewacht tot ik de buren gesproken heb zodat ik alle emotie goed vast kon houden.

En gisteravond stond de buurvrouw op de stoep om te praten, ik heb haar binnen gevraagd op eigen terrein, ik dacht nu gaat het gebeuren en ik wil dit absoluut winnen voor die dieren. Zij wilde niet gaan zitten, dus ook ik ben blijven staan, schouders naar achter hoofd omhoog en haar gevraagd wat ze te vertellen had. Zij spreekt een beetje Engels en daar maakte zij gebruik van, wat haar zwak maakte want die taal beheers ik veel beter. Aller eerst wilde ze natuurlijk weten wat er allemaal gebeurt was, en of alles goed was, dus ik heb haar verteld hoe het allemaal gegaan was en dat ik ze inmiddels allemaal hier in mijn tuin heb lopen omdat het bij hun te gevaarlijk was, ze geen eten of drinken hadden en dat dit niet kon.

Haar reactie was dat het eten inderdaad wel nodig was, maar dat hun over het drinken een beetje anders dachten en schapen dat in de winter niet nodig hadden. En daar had ze me precies op het punt, waar ik het dus helemaal niet mee eens was en ben. Dus mijn reactie hier op was, dat het me speet maar dat ik dan echt moest zeggen dat ze hartstikke gek waren, elk mens, dier, plant, bloem of boom is een levend wezen en elk levend wezen kan niet leven zonder water, en in dat rijtje horen schapen ook want dat zijn namelijk dieren, (dit was een letterlijke vertaling wat ik haar gezegd heb). Daar naast heb ik haar verteld dat die schapen ook geen eten kregen, dat ik dit nu al voor het tweede jaar doe, en ze moest mij dan maar verklaren waarom dat die schapen aan het ijs en zo aan het likken waren als ze geen water nodig hadden. En waarom ze hier op mijn terrein een aantal keren naar de waterbak lopen voor water, want als ze dit niet nodig zouden hebben dan zouden ze dit ook niet nemen.

Toen heb ik haar direct gevraagd, wat ze nu precies had lopen, hoeveel ooien en rammen. Hier kon ze mij geen antwoord op geven, ze wist het niet, dus heb ik het haar maar verteld, dat het twee ooien en twee rammen waren. Dat ik de dierenarts er bij heb gehaald omdat ik niet wist hoe hun conditie was en ik wilde weten of ze niet meer jongen in hun buik hadden en dat ik ze een injectie heb laten geven om de melkproductie op gang te helpen om dat dit ook slecht was, waarschijnlijk omdat ze niet voldoende water hadden gehad. En dat ze moest beseffen dat als ik die dieren niet had gevoerd, ze nu waarschijnlijk dode lammeren en moeders had gehad, omdat ze dan teveel waren verzwakt.

Goed dit gesprek ging in alle rust, ik met een zeer beheerste kwaadheid en een vriendelijk glimlach om mijn mond, en zij stotteren en steeds onzekerder over de hele situatie. Het is er op uit gedraaid dat ze me dit kleine mannetje geschonken heeft, dus ik mag het een naam geven, hij is nu officieel van mij. Ze heeft me gevraagd of ik voor de schapen wil blijven zorgen en dat hun dan alles betalen, jahoe gewonnen, dat heb ik aan genomen op een aantal voorwaarden. De hond moet daar weg, hij waakt niet, is bang en eenzaam en jaagt achter de schapen en bijt ze ook. Er moeten een aantal dingen aan gepast worden, ik heb toestemming om een poort te maken van mijn tuin naar hun tuin en daar naast heeft ze gevraagd of wij eventueel tegen een vergoeding ook het kleine gazonnetje voor hun huis bij willen houden. Dus er komt nog een goed overleg, met wat er moet gebeuren en dan heb ik de schapen in beheer.

Voor dat ze begon over dat verzorgen, had ze heel voorzichtig mede gedeeld dat ze de schapen nodig hadden om de boel daar kaal te grazen, en ik antwoorde dat ik dat wel begreep maar dat het dan toch echt heel anders moest. Ze had dus best wel door dat het voor hun heel onzeker was of ze die diertjes wel terug kreeg, al met al heb ik ze in die hoek gedreven en gewonnen, deze schaapje gaan een beter leven tegemoet en dat ga ik niet meer afgeven. Dat gaf een heel erg goed gevoel, en had het overlijden van die kleine tenminste een reden, die heeft er voor gezorgd dat ik kei hard kon onderhandelen.

Groetjes Diane.