Alles gaat gelukkig goed.

De nacht dat Kati binnen was verliep rustig, Kati heeft een paar keer gemekkerd waar ik was en daar na is ze gaan liggen. De volgende morgen was ik voor bereid op een keuken vol stront, het viel mee het waren echte schapenkeutels dus met de bezem zo weg geveegd. En wat er lag, een berg hele mais, dus wat ik al dacht dat ze ergens iets te pakken had gehad. Maar mais is bijna niet mogelijk omdat ik het weet en er op let waar, wanneer en hoe ik alles voer. Maar de zoon van het boertje die mijn hooi af heeft laten fikken was mais komen brengen, daar betaald hij op het moment de schade mee af, en ik vermoed dat de ton even open heeft gestaan en Kati daar snel grote happen uit heeft gepikt. Ik doe altijd de ton dicht, maar hij kan dat niet weten natuurlijk en ik was op dat moment bezig met de dieren dus ik heb het niet gezien, en ook niet aan gedacht, beetje stom natuurlijk. Dus het gevolg was natuurlijk een flinke prop mais in haar lijf, en dat gaat niet goed dan.

Ik heb haar binnen laten zitten toen ik alle andere dieren ging verzorgen en nadat de kippen en ganzen hun portie op hadden heb ik haar buiten gelaten, want dat wilde ze wel erg graag. Ze dronk niet meer veel water en knabbelde wat van het hooi, dus wel in de gaten gehouden de hele dag. Gister avond heb ik haar weer naar de stal gebracht, dat was wel een klein probleem want ze kwam niet achter mijn emmer aan omdat ze nog geen echte interesse had voor eten. Dus ik heb haar min of meer moeten vangen een riem om haar nek gedaan, dan zet een schaap het dus in de achteruit. Goeie raad is duur, even staan denken en bedacht me als ik aan haar kop trek gaat ze achteruit, dus als ik aan haar staart trek gaat ze voor uit lijkt me.

Dus de riem goed om haar nek gedaan, mijn hand dicht bij haar kop om de riem er om heen te houden, naast haar gaan staan en de staart gepakt, dat werkte ze ging voor uit en met de riem kon ik haar kop sturen. Haar staart werkte als een gas pedaal, naar beneden langzamer en naar boven harder, dus ik had haar zo in de stal. Gisteravond later nog even wezen kijken, maar alles was rustig en Kati lag lekker tussen haar vriendinnen. Van morgen was toch wel even spannend om naar de stal te lopen, maar Kati kwam er weer vrolijk uit huppelen en ze is weer helemaal opgeknapt. Ze krijgt nog geen mais en graan van me, vroeg ze ook niet echt om en nam genoegen met wat ze zo hier en daar van de grond kon scharrelen en ze nam de tijd om eerste te kauwen, wie weet heeft ze er van geleerd, dat zal blijken in de komende dagen en weken.

En dan het weer hier in Hongarije, dat is toch wel een typisch Nederlands praatje. Het is ook hier behoorlijk koud, en we hadden het er net nog over, dat dit toch wel de koudste winter is die we tot nu hebben gehad hier in de afgelopen jaren. Wij hebben wel geluk hier, wat ik laats al vertelde het lijkt net of wij in een bubbel leven en beschermd worden, want de landen om ons heen hebben het veel en veel zwaarder. Vooral meer naar het zuiden, en dan te bedenken dat die landen er totaal niet op ingericht zijn zoals Servië, Italië en Griekenland. Nu weet ik niet meer of het Bulgarije of Roemenië was waar die dam is door gebroken, een dorp overspoeld door dat ijskoude water, verschrikkelijk en in Griekenland daar was ook iets met overstromingen. Tot in het zuiden van Spanje is het koud heb ik begrepen, je zal daar naar toe gegaan zijn om te overwinteren, zit je dan in je korte broek bij de kachel.

Nee, wij mogen niet klagen, maar hebben wel in de slaapkamer piepschuim gezet voor het raam omdat die aan de Noord kant zit en er dus alle kou op kwam en dat was te voelen. Marcel en Rowanda zaten in het huis van de Amerikanen om daar op te passen, maar dat is een heel koud huis en er kwamen bepaalde spanningen tussen die twee, door de problemen met kou, dat ik tegen ze gezegd heb dat ze misschien beter weer hier naar toe kunnen komen. De hond van die mensen mee hier naar toe en gewoon een paar keer per dag daar naar toe om het paard te verzorgen. Ze zaten al meer hier dan daar, en dat heeft een rede natuurlijk, plus hoe ze tegen over elkaar stonden vond ik dat ik me er dan maar een keer voorzichtig mee moest bemoeien. Ze waren het er alle twee meteen mee eens, en zijn nu alles aan het pakken en in orde aan het maken en Tonny rijd zo een keer met de auto om alles op te halen wat ze de afgelopen maanden zo ijverig die kant hadden op gesjouwd.

Er viel duidelijk wat van ze af, op het moment dat ik dit voorstelde en ze het er alle twee meteen mee eens waren. Dus we hebben de kachel alvast aan gezet op hun kamer, zodat het er weer lekker warm is zo meteen, en ze verheugden zich alle twee weer om lekker in hun eigen bed te kruipen vanavond. Dus de rust is weer over hier in huis, en gaan we het weer met zijn vieren doen, wel heel gezellig hoor, weer een Hongaars huishouden, samen koken en eten en alles gezamenlijk doen, net zoals de Hongaren leven hier.

Groetjes Diane.