Wij hadden gisteren weer wat.

De dag begon rustig, we waren wat aan de late kant met de dieren en voor we daar aan begonnen kreeg Tonny telefoon of hij mijn moeder kon op halen in Slowakije. Dus ik zeg ga jij maar dan, dan doe ik de dieren wel op mijn gemakje zodat hij weer bij tijds thuis zou kunnen zijn. Dus Tonny pakte zijn spullen bij elkaar en ging even tegen mijn vader zeggen dat hij moeders ging op halen en stapte in de auto, hij wilde met onze auto gaan, maar kwam er een paar dorpen verder achter dat hij met de auto van pa en ma op weg was, het moest zo zijn hoor dus maar goed dat hij niet had op gelet. Vervolgens ben ik de dieren gaan doen en kreeg Marcel een berichtje dat Alison de Amerikaanse die weer terug is een overstroming had in de badkamer.

Dus Marcel er naar toe, Alison was al druk aan het dweilen maar het schoot niet op en ze moest weer naar Boedapest voor haar werk, dus is ze met Marcel mee hier heen gelopen om de hond hier te brengen en nog wat kletsen met een bak koffie en is ze in de bus gestapt. Marcel baalde wel een beetje dat Tonny weg was, want nu moest hij met de afvoer aan de gang bij Alison en vanwege het weer, dan weer koud dan weer mooi, kon hij het niet riskeren om een dag te wachten want als het in eens heel koud wordt vries de boel kapot. Dus hij wat tangen en spul bij elkaar gezocht en ging de strijd aan met de afvoer.

Hij had het eerst geprobeerd via het putje in de badkamer om de boel open te krijgen, maar door een bocht kon hij het van die kant niet klaar spelen. Dus besloot hij om in de kelder verder te gaan, daar zit een dop, een emmer gepakt er onder gehouden en de dop er af, waarvan hij verwachtte dat dit moeilijk zou gaan. Maar niets was minder waar, de dop kwam er bijna van zelf af, de emmer bleek te klein voor de hoeveelheid water en wat dus niet in de emmer paste kreeg hij over zich heen. Hij had een skipak aan, en het stroomde precies via de open rits achter zijn pak, hij aan de kant gesprongen en gewacht tot al het water er uit was, met de pest in zijn lijf natuurlijk en ijskoud. Daar na heeft hij de dop er op geduwd en is naar huis gekomen, ik heb natuurlijk vreselijk gelachen want hij was tot aan zijn onderbroek zeiknat.

Maar goed, het water is er af en kan niet meer bevriezen en hij gaat van de week even met Tonny samen terug om de verstopping de zoeken, want die weet hij nog niet te zitten door al het water geweld. Verder kabbelde de dag rustig door, toen belde Rowanda van af haar werk, dat ze niet lekker was en het niet zag zitten om in de bus van af Vac terug te komen. Een uur schommelen en schudden in de bus als je niet in orde bent is ook niks, dus ik zeg als je in de trein zit even bellen dan kom ik wel naar Vac om je even op te halen. Rond vijf uur belde Rowanda, dus Marcel en ik de jassen aan, auto gestart even laten draaien en rustig aan gereden, de auto had twee weken stil gestaan dus die moest eerst een beetje warm worden voor ik het gas echt ging gebruiken.

We hadden gedacht om in Vac Rowanda even op te halen en dan bij de chinees wat te eten te halen, omdat het al met al laat zou worden en dan nog koken dat zagen we niet zo zitten. Halverwege boven aan een hoge berg, begint mijn waterlampje in eens te knipperen en de temperatuur meter stond nog steeds laag en daar hou ik niet van. Maar Marcel wist dat de auto iets water verloor en daar hadden wij niet naar gekeken en dachten dus dat er wat bij zou moeten. De auto rustig van de berg laten rollen en onder aan in het dorpje de auto voor de winkel onder een lamp stil gezet, motorkap open en een hoop rook, ik dacht, dat is niet goed dus motor uit. Heet was de auto niet, we konden zo met onze handen aan de slangen komen, terwijl je meestal na zo een grapje eerst een tijd moet wachten tot hij wat is afgekoeld, dat was al vreemd.

De waterpot was leeg en de motor mooi schoon gespoeld, wij dachten er is een slang gesprongen of los, dus zoeken, niets te vinden. De fles antivries wat er nog in zat er in gegooid en water in het winkeltje gevraagd en dat er bij gegoten, maar nergens kwam er water uit. In de slangen knijpen en ja hoor we vonden waar het uit er uit kwam, we dachten dat het net de rand van de slang was dus los maken en een beetje korter maken en er weer op. Maar na nog een extra inspectie bleek het niet de slang te zijn, maar het koppelstuk van de slang naar het blok, daar konden wij helemaal niks aan doen. Rowanda gebeld dat ze de bus moest nemen in ieder geval tot waar wij stonden en Tonny gebeld waar hij inmiddels was.

Die was onderweg naar huis maar nog in Slowakije en zijn auto helemaal vol met spullen en een aanhanger er achter, dus die moest eerst naar huis om de spullen uit te laden en dan zou hij naar ons toe komen. Ongeveer ander half uur zou dit duren hadden we uit gerekend. Dus ik ben de winkel maar weer ingelopen om daar wat te eten te halen, wat we klaar konden maken als we terug waren want de chinees gingen we niet halen, en dan maar wachten. Gelukkig was het geen –20 meer, maar misschien net onder of boven nul dus echt koud was het niet. Op een gegeven moment kwam Rowanda uit een bus en tien minuten later stond Tonny met Lali bij ons, dus de auto achter de andere gehangen en zo zijn we weer allemaal veilig thuis gekomen. Lali nog mopperen tegen me waarom ik hem niet had gebeld, maar ik zeg tegen hem, we moesten toch ook wachten op Rowanda anders had ik hem wel gebeld, want hij komt meteen dat weet ik.

Ik had heel bij de hand kipfilet gekocht, dit was wel bevroren maar ik dacht tegen de tijd dat we thuis zijn is dat wel dooi, nu dat gaat niet lukken hier in Hongarije in de winter met een koude auto, het was dus nog een klomp ijs, we hadden geen van alle heel veel zin om te koken. Rowanda voelde zich weer wat beter, en heeft zij snel een Turks broodje gebakken, ik ondertussen knoflooksaus gemaakt, Tonny de ijs kip aan plakken gesneden daarna ik reepjes gemaakt, shoarma kruiden er door, bakken en hadden we een heerlijk broodje shoarma zitten eten. Al met al was alles toch nog gelukt, Tonny is nu op pad voor een nieuw koppelstukje, met een beetje geluk lukt hem dat vandaag dan is morgen de auto weer in orde en kunnen we weer rond crossen.

Groetjes Diane.