Wil je op de hoogte blijven van de weblog door een email als er iets nieuws gepost word?

Vul dan hier je email in en klik op aanmelden.

Voeg je bij 240 andere abonnees

De tijd vliegt.

Vreemd is dat toch, voor ons gevoel gaat de tijd super langzaam en zijn we hier echt aan het wachten op het voorjaar. Het begint te kriebelen, je wilt gaan inzaaien, elke dag de dames checken of er niet in eens lammetjes gepoept kunnen worden.  Maar ik was dus bezig in mijn weblog instellingen, waar ik over het algemeen niet veel van begrijp dus uit eindelijk weinig meer doe dan een beetje dom rond klikken, en zag dat er toch alweer ruim twee weken over heen waren gegaan sinds de laatste keer schrijven. Dus zit ik nu met de laptop op de bank met een geit naast me die braaf is gaan slapen na een hele dag buiten in de wei. Ja ja kleine Rebeka wordt groot, en het was mooi weer vandaag, dus de dame heeft daar vandaag de hele dag vervelend kunnen zijn in plaats van hier op de tafels te klimmen en rottigheid uit te halen.

Maar vanmorgen weer voor de eerste keer dit jaar alle dames over de melktafel laten komen, zodat ik ze stuk voor stuk eens even goed kon checken en of we al snel lammeren kunnen verwachten. Ik denk en zou dat ook wel heel fijn vinden, dat het nog even op zich laat wachten. Daar had ik het dit jaar wel een beetje op proberen te plannen, dat ik niet al in december kou zat te lijden in de stal. Eind februari, begin maart vind ik eigenlijk wel een fijne tijd om de lammeren te krijgen. Ook voor de lammeren en moeders veel fijner als ze lekker snel naar buiten kunnen. Maar er staat ons wel een karweitje te wachten. De winter laat de hoefjes goed groeien, dus dat is een karweitje die we deze week moeten doen. 

Nu is het nog lekker nat allemaal, niet fijjn als je met de kruiwagen rond moet, maar wel fijn voor hoefjes knippen, die zijn dan lekker zacht dat scheelt een heleboel. En ook George de alpaca moet er aan geloven, en dat gaat nog wat worden. Alpaca’s vinden het niet fijn als je aan hun benen komt. Dan gaan ze rare alpaca sprongen maken en schoppen, en dat kunnen ze heel erg hard.  Dus daar moeten we iets aan doen. Het plan is om George net als de rest de stal in te lokken, daar kunnen we ze opsluiten en simpel van de grote naar de kleine stal verhuizen om daar dan in alle rust even de nagels te knippen. We willen hem niet plat leggen, dat doe ik ook niet met scheren, maar gaan hem proberen te leren zijn pootjes te geven net als een paard. 

Tonnie krijgt de taak om hem bij zijn hoofd vast te houden wat vrij simpel gaat door je arm om zijn nek te leggen. En die heeft dan een zak vol graan, en ik ga met zijn pootjes vechten, en iedere keer als hij het goed doet snel een beloning. En dan maar hopen dat hij begrijpt dat we geen kwaad willen doen en het alleen maar prettiger lopen voor hem te maken. Dit verhaal gaat dus vervolgd worden:].  

Waarom ik in de instellingen van mijn blog zit te turen is eigenlijk omdat ik nog steeds een fatsoenlijk boek wil maken van mijn blog, en dus aan het kijken was hoe ik het naar een pdf kan omtoveren om er mee aan het werk te gaan. En dan hoop ik dat er belangstelling voor is om het te kopen. Want ik wil nog een alpaca en zal daar geld voor moeten genereren. En dus een boek en iets met de wol te gaan doen. suggesties zijn welkom natuurlijk. Het boek zit ik te denen om zowel gedrukt als ebook of zo te maken. We zullen zien, ik ga stoppen want ik moet eten.

Groetjes Diane.

5 Responses to De tijd vliegt.

Reakties zijn welkom.

advertentie