Ik heb een paar lelijke woorden gezegd, wilde een fiets pakken maar bedacht me dat ik waarschijnlijk twee paarden mee terug naar huis moest nemen. Dus ben het hek uitgerend, en rende langs de weg, naar de kruising waar ze moest liggen, ondertussen kwam er een bekende van het dorp langs met zijn busje, aangezien ik nooit loop te rennen, vroeg hij wat er aan de hand was. Dus ik vertel hem snel dat Rowanda iets was overkomen met de paarden, en daar lag. Een van de mede passagiers schuift de zijdeur open, ik spring in het rijdende busje en hij scheurt me snel naar de kruising, spring weer uit het busje en ren naar de groep mensen die er inmiddels allemaal waren. Goed Rowanda zat overeind, en kwam ook in de benen toen ze me zag en dat stelde me al een heel eind gerust, ze had heel veel pijn aan haar schouder, die is ooit gebroken geweest, en ze dacht dat ze hem weer had gebroken.

Pieter en Karin (moeder van Rowanda) waren er ook bij en het halve dorp inmiddels, de aanwonende van die straat hadden al flessen water gebracht en Rowanda wat opgefrist met koud water. Ondertussen waren de zoon en mijn vriendin ook aangekomen met de auto. Maar goed, de vriend, Rowanda en het zadel van Janko waren terecht, de ambulance was onderweg, alleen de paarden waren in geen velden of wegen te bekennen. Nu maakte ik me daar niet direct druk om, die komen wel naar huis, of ze worden gevonden en terug gebracht, de kinderen vond ik op dat moment toch even wat belangrijker. Rowanda maakte zich druk over het zadel van Janko, dat was volgens haar helemaal kapot, ik zeg tegen haar “kan me allemaal niet schelen, als jij en David maar heel zijn, de rest komt wel weer goed”. En even later kwam een jongen van het dorp, op Macho en met Janko aan de teugels er achteraan, rustig aan gereden. Ik heb hem bedankt, en moet hem van de week als ik hem tegen kom nog even een biertje geven of zo.

Macho en Janko waren behoorlijk bezweet door hun avontuur en hadden nog al wat beschadigingen op de benen, wat ik zo even snel zag, dus nam ze over van die jongen. Janko zijn ene achterbeen, trok hij wat omhoog en trilde een beetje. Met de ouders van Rowanda even overlegd, Karin ging mee met de ambulance, Pieter zou met Marcel er achter aan gaan met de auto, en ik nam de paardjes mee naar huis om ze te verzorgen en te bekijken wat die voor schade hadden. Mijn vriendin heeft het zadel en de cap van Rowanda in de auto geladen, en ik ben rustig met de paardjes naar huis gelopen, toen ik halverwege was, hoorden we de ambulance komen met alle toeters en bellen.

Thuis gekomen, heb ik eerst Macho afgezadeld, beide paardjes een halster om gedaan en Macho eerst in de wei gezet. Janko mee genomen naar de waterslang en hem eerst de benen eens schoon gespoten om te kijken waar het bloed zoal vandaan kwam, en wat de schade was. Janko zag er het ergste uit en leek ook de meeste last te hebben van vooral zijn achterbeen, maar tijdens het schoon spuiten zag ik al dat het voornamelijk schaafwonden waren en kleine sneetjes, dus de blauwspray gepakt en terwijl Tonny hem vast hield ben ik rond hem gelopen om alle wondjes te sprayen, Janko geeft niks om spuitbussen dus dat was vrij vlot gebeurt. Hem weer in de wei gezet, en Macho was toen aan de beurt, die vond de waterslag al niks aan, maar de spray vond hij helemaal een slecht idee. Het moest toch gebeuren, dus een emmer mais gepakt om hem af te leiden en toch met het nodige gedraai en gepraat de wondjes gesprayd. Vervolgens ook weer op de wei, met een flinke pluk hooi en vers water de boel uit laten blazen. Regelmatig even bij ze gekeken, maar dat viel allemaal reuze mee, en vanmorgen waren ze wat stijf maar staan nu lekker te grazen in de tuin bij een ander huis, met mooie blauwe voeten van de spray.

En hebben we zitten wachten op een telefoontje van Karin, hoe het met Rowanda was allemaal. Ook dat viel allemaal mee, flink geschaafd en gebutst, waarschijnlijk is haar schouder uit de kom geweest en weer terug geschoten door haar bewegen, en ze mocht weer mee terug naar huis. Maandag nog wel even terug komen, voor controle. Ze hebben haar arm in een net vast gezet, ze moet wat oefenen met haar hand tegen de stijfheid, dus hebben we haar een bolletje sokken gegeven om te knijpen bij gebrek aan een stressbal. Vannacht heeft ze niet geweldig geslapen, wat we al voorzien hadden en vandaag heeft ze nog meer blauwe, pijnlijke en stijve plekken ontdekt. Ze kan zich niet aankleden, geen boterham smeren, geen drinken inschenken en niet goed zelf van de bank afkomen, maar nog wel lachen. Dus we laten haar regelmatig bewegen, en vooral veel rusten, ik denk dat haar pa en ma vandaag nog wel even langs komen om te kijken hoe het met hun meisje is.

Maar goed, dan de verhalen van getuigen die Rowanda hebben zien scheuren op die pony van haar. Dina en Yuri wonen aan het zandpad waar ze vandaan kwam, die hebben een hele grote stofwolk zien aankomen, maar wisten niet of het nu paarden of een motor was wat langs hun huis over dat pad scheurde. Dat wisten ze pas toen ze op de weg kwamen, en het hoef gekletter hoorden.

Pieter en Karin zaten binnen op dat moment, en hoorden het paarden gekletter over de weg aan komen, en dachten dat gaat wel erg hard, dus Pieter was als eerste buiten om te kijken wat er aan de hand was. Hij zag twee paarden langs flitsen, zag vaag ook wel dat er wat op zat, maar herkende niet het tweetal als Macho en Janko daar gingen ze te hard voor. Nadat Janko in de ankers was gegaan voor de auto, en op zijn knieën over de straat is geschoven, een rol heeft gemaakt en Macho daar ongeveer op geschoven is en met Rowanda in de berm is beland, iemand dus riep dat het ging om Rowanda haar paardje, beseften Pieter en Karin pas wat er aan de hand was. Maar nog niet in de gaten dat het Rowanda was die daar lag, Pieter dacht dat er iemand onderste boven was gelopen. Maar dacht wel toen hij dat hoorde, paardjes daar, dus Rowan moet ergens daar zijn, en is dus in tegen gestelde richting gerend om de ruiters te zoeken met Karin op haar blote voeten. Karin kwam David tegen, die terug heeft moeten lopen maar verder niks had, omdat hij er met een mooie koprol af is gerold.

Al met al is Pieter tot volgens mij drie keer toe, de berg achter ons huis op en afgerend met meer dan dertig graden om ons steeds snel te gaan vertellen wat hij weer boven had gehoord. Waardoor wij van voor bereiden op een zoektocht in het buiten gebied, als de duvel rennend door het dorp naar waar Rowanda lag. Het was steeds razendsnel omschakelen, komische noot achteraf, Nadat wij allemaal bij Rowanda waren, en aan het wachten op de ambulance, zat Pieter uit geput op de grond bij Rowan en had behoefte aan water, maar de flessen stonden net buiten zijn bereik en hij kon niet teveel bewegen want dat deed Rowanda veel pijn, en zat hij dus met uitgestrekte hand naar de flessen water, “ik wil wat water”, als een dorstige in de woestijn die net niet bij zijn flesje kan komen, en niemand die reageerde want iedereen was druk met Rowan en wat er nu eigenlijk gebeurt was.

Er zaten mensen bij ons te wachten op telefoon uit het ziekenhuis, er zaten mensen bij de kroeg te wachten op nieuws en zelfs hebben we gehoord dat er mensen zijn geweest die zelf naar het ziekenhuis hebben gebeld om te vragen hoe het met Rowanda was, iedereen leefde mee en was bezorgt.

Het verhaal van Rowanda.

Macho was ergens alert op, Janko draaide om waardoor David er af rolde. Rowanda draait om, om David te gaan helpen, Janko ging er vandoor en Macho er achter aan. Ze had het gevoel alsof ze vloog, zo hard ging het en heeft nog aan van alles kunnen denken, en het een ander weten te ontwijken. Ze had wel door dat Janko naar huis ging, dus had al gedacht dat als hij zou afslaan zij Macho recht door wilde laten gaan om hem te stoppen, en niet als een razende de berg af te gaan. Maar Janko kwam terug, eerst had Janko het zadel nog op zijn rug, op een geven moment onder zijn buik en het stuiterde over de straat, ze heeft nog gedacht hoe dat kon. Uit eindelijk is het zadel er af gevallen, ondertussen heeft ze geprobeerd Janko te laten stoppen op haar stem, normaal gesproken luistert hij daar naar, maar nu niet natuurlijk. Ze zegt ik heb heel hard “ho, help, ho, help”, geroepen. Ze wist dat ze richting kruising ging, en dacht als de bus maar niet komt, en voor die tijd moet ik ze gestopt hebben, toen zag ze de auto, Janko die in de ankers ging en over de straat schoof, vervolgens Macho die niet op tijd kon stoppen en dus ook maar is gaan liggen, ik noem het de kamelen afstap. Verder weet ze eigenlijk niet wat er gebeurt is, ze zat in de berm, paardjes kwamen weer in de benen, Macho heeft nog even naar haar gekeken en zijn met zijn tweeën er weer vandoor gegaan.

De jongen die de paarden terug heeft gebracht, is er eerst achter aan gerend, maar dat was hem te warm. Dus vervolgens er achter aan gelopen om ze in het oog te houden en gewacht tot ze stopten. De beide paardjes gepakt, op Macho geklommen want die had zijn zadel nog en die twee mafkezen weer terug gereden. Geen enkel probleem, alle twee weer compleet rustig.

Dus onze rustige zaterdag was totaal omgeslagen in een spannend avontuur met al met al een goede afloop. Rowanda was erg bezorgt om David, daar konden we haar in gerust stellen, ook die heeft wel even moeten bekomen van de schrik, maar volgende week hebben we al afgesproken om hem in ieder geval weer op een paard te zetten en daar help ik hem dan bij, Rowanda is even uit gereden ben ik bang dus als de paardjes hun stijfheid te boven zijn, zal ik ze alle twee gaan rijden, om die ook weer snel onder het zadel te hebben zonder angst of weer van die vreemde stunten.

Groetjes Diane.

En dan de buurvrouw die zo veel van haar schaapjes houd, de volgende morgen ben ik op het gemeentehuis gaan vertellen wat er gebeurt was, en daar hadden ze ook zo iets van maar afwachten wat komen gaat. Klari zou in ieder geval wel alvast een of ander papier maken, voor het geval dat. Vervolgens is er een paar dagen overheen gegaan, de buurman is nog even bij zijn huis geweest maar heeft niks tegen ons gezegd, nu denk ik ook dat hij dat niet mag. Dat denk ik, omdat een tijd geleden ik eens iets aan de buurman vroeg, en die man zijn best deed om het kleine beetje engels wat hij kan te gebruiken, zij kwam er bij en vertelde hem heel kattig dat hij zijn mond moest houden en toch geen engels kon, en dat zij het woord wel deed, dit deed ze in Hongaars uiteraard, maar mijn Hongaars is goed genoeg om het te begrijpen, ik heb niks gezegd maar het wel opgeslagen. Dus zoals afgelopen weekend, denk ik dat zij het wel even zou gaan regelen, maar ja, ik werkte niet echt mee. Ze heeft drie maanden de tijd gehad om haar afspraken met ons na te komen, en niks ondernomen. Waarschijnlijk met het idee, dat ze me wel de juiste kant op zou sturen, maar ik ben een stuurloos monster zeker als het om dieren gaat, ik geloof dat ze het begrepen heeft.

Want gisteren kwamen er een paar man de tuin in, gewapend met emmers en hamers, en gingen de plastic- en glazen flessen tussen het hoge gras zoeken. Dus ik ben naar het hek gelopen, en heb ze gewezen op een stuk prikkeldraad wat los lag, de plank met grote spijkers, de uitstekende spijkers en zo nog een paar dingen. Ik heb ze een oud bad laten verzetten en bij het hek van mijn ouders geplaatst zodat daar water in kan, want het kleine vijvertje staat droog. Dus blijkbaar heeft de buurvrouw begrepen dat ik haar aan de gemaakte afspraken hou, en als zij anders verkiest, ze echt zelf dat gras moet gaan maaien. Vandaag hebben we dus als tegenstap, alvast een hekje gemaakt van onze naar hun tuin, nu moet ik een stop vinden voor dat bad, en ik heb hier en daar nog wat gaas gezien, maar ben wel bereid dit zelf even te verwijderen, na dat ik er een foto van heb gemaakt uiteraard. Dan de hond nog, maar goed, ik wil het gaan proberen zodra het water er is, omdat ik de hond nu regelmatig brok geef en een tussenhek heb, kan ik het wagen.

Ik kan me voorstellen dat als de hond genoeg te eten heeft en water aan kan, misschien rustiger is en niet achter ze aan jaagt. Doet ze dat wel, gaan we dat filmen en fotograferen en halen de schapen weer terug, dan heb ik bewijs en kan het haar laten zien wat het probleem is. Met het tussenhek, ben ik nu ook zo daar in de tuin om in te grijpen als dit nodig mocht zijn. Ik denk dat we het dit weekend gaan proberen met de beestjes, ik moet alleen nog even een tactiek bedenken om alleen de schapen door de poort te krijgen en de geiten aan mijn kant te houden, maar daar komen we denk ik wel uit. En dan eens kijken hoe de buren zich opstellen, en of de verhoudingen weer een beetje normaler kunnen worden. Als zij een klein beetje compassie tonen met hun beestjes, ben ik al heel tevreden, elk klein stapje is er een in de goede richting.

Groetjes Diane.

Maar goed we waren aan het opruimen, ik had een glaasje wijn gekregen en zat dat even op mijn gemakje op te drinken, kwam de buurvrouw praten over haar schaapjes. Of ik ze terug wilde brengen naar hun tuin, dit zat er aan te komen want het gras staat daar al behoorlijk hoog. Dus ik zeg tegen haar, dat we daar afspraken over hadden gemaakt en als zij tijd vrij willen maken om te overleggen hoe en wat, en als het plastic, glas, planken met spijkers, losse stukken gaas opgeruimd zijn, en wat aan de hond is gedaan de schapen terug gaan naar hun tuin. Ja, dat wist ze wel, dus ik zeg kun je nu tijd maken, dan gaan we even rond lopen en kijken, nee dat kon niet. Dan gaan de schapen ook niet terug, zo simpel is het, ik tegen haar dat het hun beestjes zijn en dat ze daar ook hun verantwoording voor moeten nemen.

Dit zinde de buurvrouw totaal niet, en ze wilde dat de schapen terug gingen, ik bleef er bij dat ik ze terug bracht als ze daar veilig kunnen lopen en goed verzorgt worden. Ik zeg tegen haar dat ze gisteren geschoren zijn en dus geen wol als bescherming hebben tegen de hond, of als ze voor de hond er vandoor gaan en door de gaten in het gaas schieten ze zich open zullen krassen aan de scherpe punten van het kapotte gaas. Toen ging zij beweren dat haar hond niet beet en niet jaagt, op dat moment had ze me pissig.

Dus ik zeg tegen haar dat er vele getuigen zijn, en dat we nu naar de overkant lopen, naar de mensen bij de kroeg zodat ze kon vragen of ik onzin zat uit te kramen. Waarop zij reageerde dat ze niet met kroegmensen ging praten en dit deed ze heel erg uit te hoogte, daar voelde ze zich te goed voor. Terwijl er op dat moment allemaal mensen zaten, die zo af en toe eens daar komen, en niet de gebruikelijke dagelijkse gasten. Dus ik zeg dat we ook naar mijn ouders konden gaan, want ook die hebben het gezien, of de buurman hier achter, ook hij weet het. Daar naast vertelde ik haar dat ik hier dagelijks ben en zie wat er gebeurt, en dat zij in Boedapest zit en mij nu niet moet gaan vertellen wat ik wel of niet zie.

Maar goed dat mens wilde met niemand praten, ze zag alleen dat gras en ze wilde haar machientjes terug, ze beweerde dat ze van haar schapen houd. Dus ik zeg dat ze van de liefde niet kunnen leven, dat die beestjes toezicht nodig hebben, voedsel en elke dag vers water, en zolang ik daar geen zicht op heb die beestjes niet terug zet. En heb haar verteld, dat vorig jaar een schaap op haar knieën door de wei kroop om dat ze zoveel pijn aan haar poot had dat ze niet meer in staat was normaal te lopen, en hun daar niks aan deden terwijl het maanden lang aangesleept is. Dat het arme beest uit eindelijk niet eens meer de energie had om moeite te doen in het gras te komen, dat ik haar nog wat hooi toe gooide zodat ze niet de hongerdood zou sterven. En dat ze na de nodige telefoontjes laat in de avond dan wel even zijn geweest, om het beest zijn strot door te snijden en het door een ander te laten opruimen.

Dat ik ze twee winters te eten en water heb gegeven, waardoor ze er nu nog zijn en de moeders levende lammeren op de wereld hebben kunnen zetten, zonder er ook zelf eventueel aan onder door te gaan. Dat ik tot twee keer toe mijn bed ben uit geroepen omdat er lammeren werden geboren bij –15 en die beestjes heb droog gewreven en een warme stal heb gegeven. Dat ik een hele nacht druk ben geweest met een van die lammetjes, die door hun hond was aangevallen, en dat het beestje in mijn armen is gestorven en ik de huilende moeder heb opgevangen. En dat zij na een paar dagen eens kwam kijken omdat ze geen tijd had voor haar geliefde schaapjes. Dat ik de hond elke twee a drie dagen brokken ga voeren zodat hij zich niet vergrijpt aan mijn kippen, of die van mijn buurman. Dat een van de kroegmensen over het hek is gesprongen in een poging het lam te redden van hun hond.

Dat deed er allemaal niet toe, of ik er voor zorgde dat de schapen vanavond in hun tuin terug stonden. En ik heb weer gereageerd, dat als ze daar niet veilig kunnen lopen, ik dit niet doe. En toen is ze pissig weg gelopen, goed ik was ook knap pissig en ging terug naar de overkant waar vrienden van ons zaten, die ook meteen zagen dat ik pissig was. Dus die vragen wat er aan de hand is, dus ik verteld dat die nare buren van mij wilden dat de schapen terug werden gezet, goed dat gaf de nodige reacties, en het kwam er op neer dat ik dat dus absoluut niet moest doen. Morgen ga ik naar het gemeentehuis om mijn verhaal te doen daar, die hebben er foto’s van gemaakt, van dat arme kreupele schaap, ook de dierenarts is toen geweest om getuige te zijn van de situatie, en ook de dierenarts weet dat ik de lammeren en moeders heb opgevangen en verzorgt, ik heb hem laten komen om de moeders te controleren of alles goed was. Daar naast zijn er vele mensen die de situatie kennen en weten dat ik ze voerde en het verhaal van de lammetjes is ook algemeen bekend. Dus ik denk dat de strijd begonnen is, en ik de stem van de schapen zal zijn, ik geef dit niet zomaar af.

Wat denken ze nou, dat je zo maar een paar dieren achter een hek kan gooien om je gras te maaien, en er vervolgens totaal geen cent in steken om die beestjes een dier waardig bestaan te geven. Dat gaat niet door met mij als buurvrouw, ik ga niet staan toe kijken hoe die beestjes weg kwijnen, geen haar op mijn hoofd. Ze wilde ze niet laten scheren, dat is allemaal niet nodig maar als ik de wol wilde hebben, mocht ik het wel doen. De kosten om een schaapje te scheren zijn 700 forint, amper €2,00 worden ze voor geschoren en de hoefjes geknipt, dat is een keer per jaar. Maar nee dat is niet nodig, dat er vliegen op die strontvachten af komen en daar eitjes inleggen met gevolgen waar ik niet eens aan wil denken, dat interesseert ze niet. Ik hou van mijn schapen, ja aan mijn hoela, bah wat een nare mensen. Ik geef de schapen niet zonder slag of stoot af, dat staat als een paal boven water, ik ben het nu echt zat en ben echt heel erg kwaad. Of ze nemen hun verantwoordelijkheid voor die dieren en ook de hond hoort daarbij, of als het aan mij ligt mogen ze nooit geen dier meer hebben daar in de tuin. De mensen hier op het dorp zeggen dat ik ze beter dood kan maken, dan kunnen ze niet meer terug en zijn de schapen beter af, dat zegt wel iets denk ik dan.

Pffff, zo dat ben ik weer even kwijt.

Groetjes Diane.

Daarna hadden we de auto met aanhanger klaar staan om het hooi te gaan halen, maar we moesten even wachten op Lali die zijn eigen zaakjes aan het regelen was, en dat zou ongeveer een half uurtje duren. Ik was de magnolia nog even aan het verzuipen, komen er in eens twee mannen in oranje overals onze tuin in wandelen en die moesten mij hebben, ik dacht, wat heb ik nu weer aan mijn fiets hangen. Maar ze kwamen de schapen scheren, dat had ik niet verwacht. Klari van het gemeentehuis zou hiervoor bellen, maar ik heb haar niet meer gesproken en had me juist voor genomen om maandagmorgen even te gaan vragen of ze al iets wist. Dus dat was onverwacht snel, waar ik alleen maar blij mee was want die schaapjes van de buurman hadden het echt moeilijk met die warmte.

Maar goed, de paardjes waren uit grazen en de schapen en geiten liepen dus ook lekker op de boven wei. Die mannen heel voorzichtig, dat het wel handig was als ze op een kleinere plaats zouden staan zodat ze de schapen makkelijk konden pakken. En die mannen zagen de bui al hangen en dachten dit gaat wel even duren, al die beesten daar boven en ook nog van die lastige geiten er tussen, ze kenden mij en mijn beestjes nog niet, dat was duidelijk. Dus ik loop de wei in, en roep mijn beestjes bij naam en ja hoor het hele spulletje kwam naar beneden gerend, geen enkel probleem. Dus toen de laatste beneden was, de boven wei afgesloten, dat was de eerste stap.

Ik zeg tegen die mannen, dat onze Kati zo gepakt kon worden, maar Kati maakte het nog makkelijker, ze kwam even kijken bij een van die mannen, dus voor dat ze het wist lag ze op haar rug en werd van haar jas ontdaan. Het mama schaap, die ik dus ook altijd mama noem, was het zelfde verhaal ook zij komt gewoon naar je toe en de andere man begon haar meteen te knippen. Ondertussen ik wat mais gepakt want de twee rammen komen tegenwoordig de stal in met voeren, dus ik zeg tegen Tonny dat hij bij de deur moet gaan staan en zodra die binnen zijn, de boel dicht moet doen. zo gezegd zo gedaan, alleen het laatste vrouwtje is zo een schuw ding, dus die moest ik ander aan pakken. Maar eerst bij de rammen in de stal gebleven want ik weet zeker dat die met grof geweld proberen uit te breken als ik ze daar alleen laat, ondertussen langzaam maar zeker de geiten de stal uit gewerkt, zodat ik alleen nog de twee heren daar had.

Dus toen de ene schaapsscheerder klaar was met Kati, kon hij zo een van de rammen uit de stal pakken en daarna de ander. Toen had ik tijd voor de schuwe dame, die al weer snel aansluiting bij mama had gezocht, en dat was mijn kans. Voor mij is ze niet heel erg bang, ze eet nog niet uit mijn hand maar mama wel en zij komt dan redelijk dichtbij. Dus wat mais op de grond gegooid waardoor ze afgeleid was, mama nog wat mais gevoerd om geen argwaan te wekken en toen razendsnel toeslaan en haar bij de kuif gepakt, hopende dat de wol daar nog wel vast zat. En ik had geluk, de wol zat goed vast en ondanks dat ze met een grote sprong probeerde te ontsnappen, kon ik haar houden en hebben we haar ook even in de stal opgesloten en ben ik bij haar gebleven tot dat ze ook aan de beurt was.

Ondertussen stonden de geiten bij elkaar gepakt, een beetje vreemd te kijken, het leek net of ze dachten,”gaan ze dat ook met ons doen”? Alleen de twee jonkies Bertus het bokje en het kleine zwarte geitje moesten het ook eens van dicht bij bekijken. Al met al was het vrij snel gebeurt en liepen er blote schapen in mijn wei, ze voelden zich duidelijk een stuk beter. Alleen onze Kati heeft een hele tijd met haar kop achter een boom gestaan, alsof ze zich schaamde voor haar blote lijf. Nu vanavond met het voeren, kwam een van de rammen zelf naar me toe, om voor het eerst wat graan uit mijn hand te eten. Het is net of die beestjes het weten, dat ik het goed met ze voor heb. Mama schaap is zo tam vanaf het moment dat ik haar hielp met de kleine, en nu de rest, draait in eens heel hard bij na het scheren. Wie weet nog even en alles eet uit mijn hand, en gaan ze het prettig vinden als ik ze aan raak, dat zou mooi zijn want dan hebben ze mij ook geaccepteerd.

		Schapen scheren Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

Groetjes Diane.

Maar ik heb hier ook nog een haan lopen, en als we dat ras in stand willen houden moest mijn haan natuurlijk het veld ruimen, daar had ik het al met moeders over gehad, die wilde weer wat kippen bij het huis. Maar daar had ik eieren voor in de broedmachine gelegd, ook weer van een of ander ras. Helaas voor mijn moeder, waren deze eieren geen van allen bevrucht dus dat werd niks, dat redde wel weer het leven van mijn haan, want dan wilde moeders wel een paar kippen en de haan van mij bij haar thuis hebben.

Gisteren in de loop van de middag, kreeg ik een sms-je van moeders, of ik ruimte kon maken, want de haan en de kippen hadden het zwaar in de auto. Ik denk, dat moet dan maar even op de veranda, waar al mijn jonge plantjes staan, maar in de schuur stond te veel rotzooi in de stal heb ik een broedse kip zitten, dus werd het tegen beter weten in de veranda. Water en voer klaar gezet, even alle kanten open zodat de temperatuur beter werd en gewacht tot ze er waren. Al die tijd was ik steeds vergeten te vragen wat voor kippen ik hier nu eigenlijk kreeg. Het bleek een of ander oud Engels vecht ras te zijn, om precies te zijn Old English Game Carlisle. Maar ik had ook al ergens zitten lezen dat ze eigenlijk best gemoedelijk zijn, dus ik maakte me niet echt druk.

Uit eindelijk kwamen de nieuwe kippen en haan dan, dus snel op de veranda gezet, hok open vlak bij het water en voer, en die beestjes bij laten komen van de lange rit. Nu de haan was vrij snel het mannetje, en was al druk aan het kraaien, waar mijn haan, wat ook een uitslover is dus meteen op reageerde. En met zijn meiden voor de veranda ging paraderen en terug kraaien, dus al snel zat de nieuwe haan tussen mijn plantjes en probeerde zelfs door de ramen te gaan, om mijn haan eens even te vertellen dat hij hier nu ook was. Ik de veranda op, die haan tussen de potten uit gehengeld, onder groot protest en de nodige plantjes vlogen in het rond, en die drukte maker terug gezet in zijn hok met een bak water en een doek er over, nacht daar werd hij rustiger van, ondertussen had ik ook gezien dat hij een kale plek op zijn borst had en dat was behoorlijk rood, dus bedacht me dat ik dat moest behandelen voordat ik hem weer los zou laten.

De twee kipjes bleven netjes op de koele vloer, en toen het uiteindelijk echt donker was, was de rust weer terug gekeerd in huize Hobbelen. Vanmorgen redelijk bij tijds er uit, want mijn haan moest apart, ik wilde de nieuwe haan met zijn rode plek niet te lang in dat kleine hok houden, hij poept er in en een infectie is met dit hete weer zo gebeurt. Dus Tonny er bij, ik zag mijn mams al in de tuin, die er ook bij geroepen en onze haan toch maar de schuur in gejaagd. Daar is het koel en heeft hij de ruimte, en kon hij vertoeven tot vanavond. Want ma moest ook nog wat aan haar hok doen, en dan zijn de kippen ook zo van stok geplukt. Alles moest een beetje sneller dan wij hadden gedacht, want twee hanen geven normaal geen probleem op ons grote terrein, maar met dit vecht apparaat wilde ik het toch maar niet riskeren.

Vervolgen de macho uit zijn hok gehaald, en de plek goed behandeld met Betadine en daarna op de veranda los gelaten en de deur open gelaten. De kippen zaten trouwens op hun gemakje lekker mijn snijbiet op te eten, en dat vind ik ook lekker dus heb de haan en de kippen maar even snel de deur naar buiten gewezen, gras lust ik niet en zij wel. Alles geregeld zou je denken, maar ik ging onze haan even water en voer brengen in de schuur, zie ik dat stomme beest nergens. Waar wij niet aan hadden gedacht, was het gat naar boven op de zolder, en die had meneer al gevonden. Zoals de meeste mensen wel weten, zijn de zolders van echte Hongaarse huizen niet echt dicht, dus nieuw probleem. Haan moest weer naar beneden, Tonny en ik op die zolder gekropen en heel voorzichtig zonder de haan al te veel op te jagen met het risico dat hij zou ontdekken dan hij er langs de rand best uit zou kunnen, hebben we meneer weer gevangen en beneden gezet, daarna dat gat dicht gelegd natuurlijk.

Eindelijk rust, de nieuwe aanwinst een beetje in de gaten gehouden, iedere keer als ze richting oprit en weg liepen, heb ik ze weer terug gestuurd naar de appelboom. Daar een bak water gezet en wat graan en mais gestrooid, dat hielp en hield ze een beetje in de buurt van de boom en konden wij ook rustig verder ons gang gaan. Tegen de avond, mijn kippetjes waren al op stok, de nieuwelingen twijfelden nog wat maar ik was er van overtuigd dat ze wel weer de veranda op zouden gaan omdat ze daar vanmorgen uit waren gekomen. Mijn mams kwam, dus mijn haan voor de zoveelste keer vandaag gevangen, twee kippen uit gezocht en naar mijn mams gebracht. Toen we terug kwamen, waren de nieuwelingen inderdaad netjes de veranda op gegaan en stond een van de dames alweer in mijn emmer snijbiet.

Het was nog niet echt donker, maar mijn snijbiet he, dus ik zeg tegen Tonny we gaan ze vangen en naar het kippenhok brengen. Hij had gezien hoeveel herrie het had gegeven om ze in Nederland te vangen dus dat zag hij niet echt zitten. Nu ik wel, ik wil zelf snijbiet eten dus ik ging dat wel even regelen. Ik zeg tegen Tonny dat hij die bak open moet maken en zorgen dat ik die mormels er in kan duwen als ik ze heb. Dus eerst die kip uit mijn snijbiet geplukt, dat ging tot Tonny’ s verbazing heel erg soepel, alle plantjes stonden nog rechtop. Nu was het zaak om die haan te pakken te krijgen zonder dat hij op zou vliegen en een ravage zou aanrichten. Ook dat lukte eigenlijk heel makkelijk, daarna de laatste kip in die bak en naar het kippenhok gebracht. Deurtje open, laat maar staan, bak haal ik er morgen wel weer uit.

Marcel en Rowanda zijn bij de ouders van Rowanda eten, dus Tonny en ik de keuken in om voor ons tweetjes rustig wat te eten klaar te maken. Ik had de boter in de pan en stond te wachten tot die gesmolten was. Ging de telefoon van Tonny, mijn moeder, “de haan en de kriel zijn alweer onderweg naar huis”. Goed vuur uit gedraaid en naar mijn moeder, die de twee zwervers al weer in de buurt van de ren had gedreven, in de hoek gedreven en die twee weer bij de veren gepakt en terug in de ren. De kriel ging dan toch maar op stok bij haar vriendin, maar de haan dacht dan kruip ik maar in de boom. Eerst het hok zover dicht gemaakt dat ze er volgens ons niet meer uit konden, vervolgens heb ik die haan weer uit de boom geplukt, dat beest moet me inmiddels wel vervloekt hebben, en ook op stok gezet bij de kippen, en dat hok dicht.

Uit eindelijk is de rust weer gekeerd, hebben Tonny en ik rustig kunnen eten en ga ik nu nog even mijn rondje internet doen en vroeg naar bed, ik ben kapot. Nog even snel, het is flink aan het weerlichten buiten, misschien dan toch regen?

Groetjes Diane.

Zo zit ik er nu ook aan te denken, om het oude stro wat nog in mijn stro hok ligt, over de boven wei uit te spreiden, om ook daar de grond te beschermen tegen deze vroege hitte. Zo koud en kort als de winter eigenlijk was, zo een lange droge zomer zit er aan te komen, denk ik. In ieder geval groeit alles in mijn bandentuin als een gek, en dat komt denk ik toch door mijn flessensysteem waardoor ik het water direct onder de grond werk, en het zo niet kan verdampen, maar de planten er gebruik van kunnen maken. Door deze warmte heb ik ook haast gekregen met de schapen, vooral die van de buurman, die hebben enorme slechte vachten, en beschermen dus ook niet tegen de warmte. Morgen gaat Klari van het gemeentehuis meteen bellen voor me om zo snel als mogelijk een schaapsscheerder bij me te laten komen. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan, want drie schapen van de buurman beginnen wat minder angstig en schuw te worden, maar aaien of vastpakken vinden ze nog een snel slecht idee. Dus dat zal nog wel de nodige toestanden gaan geven om die beesten te pakken te krijgen, want de stal in jagen werken ze ook niet echt aan mee. Dat gaan jullie zeker horen, hoe dat gaat lopen allemaal.

Gisteren hadden we het jaarlijkse feest op het dorp, met lekker eten, veel drinken, muziek en als afsluiter een feestje wat erg gezellig was, en waar ik ook nog een beetje van aan het bekomen ben, moet ik eerlijk bekennen. Tonny is weer op pad naar Nederland met mijn broer, en mijn moeder is dus in Slowakije om op de hond en garnalen van mijn broer te passen. De pony’s brengen we nu elke dag naar een tuin hier in het dorp, daar mogen ze lekker de hele dag grazen en op die manier hoeft de eigenaar niet veel te maaien daar. De pony’s laten zich daar graag voor inhuren, en genieten er van. Vanmorgen was het al zo warm, dat we onder protest van de geiten en schapen hebben besloten, om ze vanavond de berm af te laten grazen als het wat koeler is. En omdat de pony’s uit eten gaan, kunnen de geiten en schaapjes genieten van het hele terrein, dat vinden ze dan wel weer leuk.

Goochem mijn gansje, heeft besloten dat het tijd werd om serieus op de eieren te gaan zitten, dus hopelijk over dertig dagen hebben we weer kleine donsjes in de vijver dobberen. De andere witte gans van Dina, ziet het nog niet zitten geloof ik, ze heeft wel een nest en legt haar eieren maar daar blijft het tot nu toe nog bij. Met als gevolg dat Waggel het nodig vind om het ganzenweitje nog feller te bewaken, en ik de nodige gesprekken met meneer heb gehad. Hij begrijpt nu redelijk goed, dat ik Goochem niks doe, maar haar wat water en vers geplukt gras breng, met deze warmte neemt ze dat ook allemaal dankbaar aan, en gakt tevreden naar me als ik met iets verfrissends aan kom. Het idee van jonge geiten dit jaar begin ik echt op te geven, ik denk niet dat het nog wat wordt, het is niet anders, wat dat betreft heeft moeder natuur uiteindelijk het laatste woord en hebben wij dat maar te accepteren, volgend jaar beter denk ik dan maar.

Groetjes Diane.

Wie op zoek is naar een budgetvakantie denkt misschien in eerste instantie aan kamperen in Nederland of een busreis naar Spanje. Maar heb je wel eens aan Hongarije gedacht? Dit Europese land, dat grenst aan Oostenrijk en dus niet eens zo heel ver weg ligt, heeft een rijke geschiedenis, een bourgondische cultuur en een prachtige natuur. Tijd dus om eens te kijken welke goedkope vliegtickets er allemaal te krijgen zijn, en vergeet niet dat je ook naar Hongarije kunt vliegen vanaf Eindhoven!

Bezienswaardigheden

Ooit bestond de hoofdstad Boedapest uit twee aparte steden, te weten Boeda en Pest, maar sinds 1873 is het één stad waarvan de stadsdelen aan weerszijden van de rivier de Donau liggen. Vanaf het heuvelachtige Boeda heb je een prachtig uitzicht op de Donau en de vele bruggen die Boeda met Pest verbinden. In beide stadsdelen zijn talloze paleizen, kerken, basilieken en burchten te bewonderen, en zelfs antieke badhuizen die stammen uit de Turkse tijd. Daarnaast vind je in Boedapest veel musea, theaters en concertgebouwen, dus als je van kunst en cultuur houdt ben je hier echt op je plek. Uiteraard kun je in Boedapest ook uitgebreid winkelen en jezelf culinair laten verwennen.

Hongarije grenst niet aan zee, maar als je tijdens de warme zomermaanden wat verkoeling zoekt dan kun je het beste naar het prachtige Balatonmeer gaan. Omdat het meer vrij ondiep is wordt het water van het meer in de zomer aangenaam warm. Rondom het meer bevinden zich wijngaarden en gezellige dorpjes waar je kunt overnachten en wijnproeven. De beste Hongaarse wijn wordt volgens kenners echter niet hier verbouwd, maar in de stad Eger. Een toeristische trekpleister in het noorden van het land waar je in Szépasszonyvölgy ("vallei van de prachtige vrouwen") de heerlijkste Hongaarse wijnen kunt drinken en lekker kunt ontspannen in de thermische baden.

Goedkoop overnachten en eten

Het prijsniveau in Hongarije ligt een stuk lager dan in de meeste andere Europese vakantielanden, en dat maakt dit land tot een budgetbestemming bij uitstek. Als je goedkope accommodatie zoekt heb je bovendien volop keuze. Je kunt bijvoorbeeld afwisselend in sfeervolle familiehotels, pensions, jeugdherbergen, en bed and breakfasts overnachten, en zelfs campings zijn overal te vinden. Ook de Hongaarse restaurantjes en eettentjes passen in elk budget, ze serveren zulke lekkere gekruide gerechten, zoals bijvoorbeeld een authentieke gulyásleves (goulashsoep) of palacsinta (gevulde hartige pannenkoeken), dat het bijna zonde is om zelf wat klaar te maken in de keuken!

Daar naast hebben we bij mijn pa en ma, hun oude moestuin die te groot voor ze werd, weer helemaal in orde gemaakt en is zover klaar. Eind deze maand, begin volgende maand als het weer goed genoeg is, ga ik daar verschillende granen in zaaien, die geen van alle problemen hebben met droogte staat er in de beschrijving. Ook dit is vreselijk experimenteel, ik heb ook geen idee hoeveel oogst ik van dat stukje heb, maar hoop daarvan in ieder geval een interessante mix van te maken voor de diertjes van de winter. Zo heeft mijn ma geloof ik iets van honderd zonnebloemen geplant en ik ook een paar, maar haal het bij lange na niet bij het aantal van moeders, daarvan willen we kijken of we olie er van kunnen persen en anders kan dat ook prima door mijn mix voor de beestjes van de winter. Mocht het nu wat worden met dat graan, wil ik kijken of ik misschien ergens een stukje grond kan huren volgend jaar van iemand die grond heeft, maar het niet meer gebruikt, om meer eigen graan te telen. Dina heeft van mij mais gekregen om in te zaaien dus een gedeelte van die oogst is ook voor mij, verder kunnen we mais zoeken hier in de omgeving na het oogsten, dus ook daar kunnen we behoorlijk de kosten drukken. En we hebben er nog plezier in ook met zijn allen, om zo min mogelijk te kopen en toch zo veel mogelijk te doen.

Verder gaan we nog steeds met onze kudde schapen en geiten elke morgen op pad, en van de week vroeg ma of we ze ook bij hun in de tuin konden krijgen. En ik dacht van wel, dus we hebben ze meteen naar beneden gestuurd, bochtje om en over de straat op naar de tuin van ma. Dat vonden de beestjes wel spannend, ze kwamen keurig achter me aan, en Tonny dreef de boel op als ze dreigden bomen of struiken op te vreten die we niet willen missen. En hebben ze de tuin van ma in gestuurd, waar weer meer dan genoeg groen te vinden is, dit blijven we nu een paar dagen doen, kan de berm weer een beetje aangroeien en daar gaan ze eind van de week weer aan het werk.

Groetjes Diane.

Verder hebben we de stroomdraden moeten aanpassen voor onze kudde geiten en schapen, want als wij niet snel genoeg waren in de morgen, ging het hele zootje maar alvast zelf de wei uit om bij het straat hek te wachten met het risico dat ze ondertussen even mijn aardbeiplanten en sla en dergelijke uit mijn bandentuin oppeuzelen. Gelukkig is dat nog niet gebeurd dus heeft Tonny er nu hopelijk voor gezorgd dat dit nu niet meer gaat lukken, we zullen zien in de loop van de komende dagen. In ieder geval is het iedere ochtend een waar spektakel, ze lopen met zijn allen de weg op en af te rennen met rare geitensprongen, ze genieten van hun dagelijkse uitje dat is duidelijk.

Vandaag kwam ik er achter dat we jonge hagedissen of salamanders of zo iets in de vijver hebben, helaas is er een overleden in ons zelf gemaakte filter van de pomp. Zo kwam ik er dus ook achter, de waterval stroomde niet zo hard meer, en dat is het teken om de ganzenveren en dergelijke uit het filter halen. En daar zat iets raars kleins glibberigs in, eerst dacht ik een jonge kikker, maar dan moet je toch eerst dril hebben gehad, en die beestjes heb ik gisteravond pas voor het eerst heel voorzichtig geluid horen maken, volgens mij zijn de kikkers nu net pas wakker aan het worden hier. Dus nog eens goed gekeken ook aan de binnenkant van het filter, en daar zag ik een vrij lang staartje, dus het arme beestje is door een gaatje half naar binnen gezogen en zo dus overleden. Ik vond het zo zonde en zielig, ik heb hem een mooi plekje gegeven vlak in de buurt van de vijver, ik kon dat niet achteloos weg gooien, echt jammer van dat kleintje.

En dan nog mijn laatste project, een hele tijd geleden hier aan de overkant in de kroeg, was een oude zigeuner steeds aan het zingen. Deze man woont hier op het dorp en ik moet altijd wel om hem lachen, een vriendelijk baasje. Toen ben ik eens in gesprek geraakt met hem, voor zover dat in mijn mogelijkheden ligt, over zigeunermuziek. Het verbaasd mij al een heel tijdje dat we best aardig wat zigeuners op het dorp hebben wonen, maar geen muzikanten. En van oudsher is de muziek voor de zigeuners erg belangrijk. Zo ben ik al een aantal keer diep onder de indruk geweest op begrafenissen, waar ze dan muzikanten bij de kist hebben lopen en uiteindelijk bij het graf, met diep treurige vioolmuziek. Nu vertelde die man mij toen, dat hij viool kon spelen en ook een viool had maar geen snaren.

Nu vertellen mensen wel meer als ze in de kroeg zitten en dat is zeker lang niet altijd waar, dus ik heb hier en daar eens geïnformeerd. Maar kreeg steeds te horen dat deze man echt een viool zonder snaren heeft, en wel degelijk kan spelen. Dus ik ben eens internet op gedoken, op zoek naar viool snaren, nu daar blijken er dan weer vele soorten en maten van te zijn. Maar na enige studie en wat fora gelezen te hebben, heb ik de gok gewaagd en een set snaren gekocht. Die kwamen vandaag met de post binnen, dus Tonny en ik naar die man zijn huis gegaan. Dol blij was hij met de snaren, en we moesten natuurlijk binnen komen om zijn viool te zien. Blijkt hij er twee te hebben, een van een familielid en een van hem zelf de laatste was de oudste en ik vond het de mooiste, voor zover een leek dit kan zeggen.

De snaren waren goed, maar er is nog een klein probleempje, hij heeft maar een strijkstok en daarvan is het paardenhaar compleet aan gruzelementen, of wel nog een paar pluisjes aan beide kanten. Dus ik echte leek, dacht geen probleem wij hebben twee van die paardenstaarten in de wei staan, regelen we wel even. Maar dat is nog niet zo simpel ben ik achter gekomen via internet, het heet “strijkstok verharen” en het soort paardenhaar is best belangrijk. Dus als eerste heb ik geen idee of het haar van onze paardjes wel geschikt is voor zijn strijkstok, maar je hebt er ook ongeveer 150 tot 175 stuks haren voor nodig. Nu hebben die twee een veelvoud daarvan dus een bosje zouden ze niet missen. Maar je kan dat haar er dus niet zo maar even op spannen, je kan de strijkstok verpesten.

Dat wil ik natuurlijk niet op mijn geweten hebben, dus moet ik op zoek naar iemand die dit zou kunnen doen voor die man. Een vioolbouwer of zo denk ik dat we daar voor nodig hebben. Geen idee waar ik zo iemand zou moeten zoeken, en ik kom er ook nog niet goed uit op het Hongaarse internet. Dus heb vrienden gemaild, met de vraag om ons te helpen daar iemand voor te vinden. Het lijkt me zo leuk om die man hier aan de overkant te horen spelen. Bij hem thuis heeft hij foto’s aan de muur hangen van toen hij jong was, een zeer knappe jongeman moet ik zeggen, en daar hingen ook foto’s tussen dat hij in een band speelde. Zo vertelde hij, dat ze veel op de bals speelden en in Boedapest bij restaurants. Ik hoop dat we iemand kunnen vinden om die strijkstok van haar te voorzien, zodat hij weer kan spelen en wij er nog even van mogen genieten.

Groetjes Diane.