Uiteindelijk heeft het tot laat in de avond gesneeuwd, met als gevolg een mooie witte wereld. En wat denk je vandaag, het zonnetje en een prachtig mooie dag, de sneeuw doet zeer aan je ogen en die kleine tilt zijn pootjes hoog op in dat rare koude witte spul. Zoals het er nu naar uit ziet denk ik dat de sneeuw ook weer snel verdwenen is, het gaat wat warmer worden en ik zag zelfs regen in de voorspellingen. Dus dan zal het niet lang duren en gaan we weer van een witte maagdelijke wereld naar een modderige wereld, alle twee niet handig met de kruiwagen.

Ondertussen is mijn flessentuin voor het raam flink uitgebreid, en groeien de bonen, erwten, linzen en kikkererwten flink. De tomaten en aardbeien komen ook boven de grond en ik heb allerhande bakken staan waar citroenen en lychees hun best doen. Van de week had mijn moeder taugé mee genomen en terwijl ik die op een boterham met kaas aan het strooien was, dacht ik, zouden die dingen groeien als ik ze in de grond stop, het zijn immers al plantjes. Dus een potje grond gemaakt, wat mooie plantjes uit gezocht en er in gestopt, nu na een paar dagen lijkt het er op dat ze ook aanslaan, de kopjes komen omhoog.

Dan heb ik nog twee emmers hangen met aardappelen, een aantal begonnen uit te lopen dus tijdens het schillen die stukken er af gesneden en in een bodem grond gezet, de bedoeling is nu als ze groeien om ze steeds aan te aarden en op die manier een emmer vol aardappelen te telen, en het eerste groen komt al omhoog zag ik net. Ze beginnen uit te lopen, dus wie weet heb ik ook hele vroege nieuwe aardappelen, ik zal er vanavond een foto van maken als ik er aan denk, want nu staat de zon op het raam en gaat niet zo goed dan, krijg ik alleen grote witte vlekken en met tegenlicht wordt het ook nog wazig, dus nog even geduld en als ik er aan gedacht heb zal ik ze er of vanavond en anders morgen even op zetten.

Groetjes Diane.

Ondertussen hoorde ik achter ons huis een hoop getimmer, de waterleiding maatschappij was daar de put aan het open rammen want daar zit de hoofdkraan die moest dicht. Overal stroomde er water over de weg en aan de overkant bij de kroeg was de leiding ook gesprongen. De boel was flink bevroren zo ook het riool door al het water wat er in gelopen was, die hebben ze weer open gespoten met water, al met al hebben we misschien een uur zonder water gezeten, toen was voor ons het leed al weer geleden.

De waterbakken was serieus werken om die weer ijsvrij te krijgen, de pomp bij de paardenbak loopt gelukkig nog steeds want daar is het meeste water nodig. De pomp voor de ganzen douchebak, is de slang bevroren onder de grond, en die zit zeker een meter diep, dus die doen we nu met een grote gieter vullen onder dankbaar gegak van de ganzen. De temperatuur valt wel mee –16 op de thermometer, maar de wind die is ijs koud dus hebben we de skipakken uit de zakken getrokken zodat we goed warm tegen de wind gekleed buiten voor de dieren kunnen zorgen.

Wij hebben gelukkig (nog) geen sneeuw maar zag net op internet dat het bij de Roemeense grens en richting het zuiden een beetje anders is, ook Boedapest heeft sneeuw als ik de Hongaarse site goed begrepen heb. Maar we zijn er nog niet er zijn nog wat verwachtingen voor het weekend, dus we blijven alles goed in de gaten houden. Het kleine lam en zijn moeder zijn een paar uurtjes buiten geweest, maar heb ik rond een uur weer naar binnen gedaan in een flink pak stro, voor moeder een net hooi en emmer water, want die kleine slaapt nog veel en daar is het te koud voor buiten. Gelukkig vind moeder alles best en loopt rustig achter mij en de kleine aan naar binnen, ik denk dat ze het wel weet dat het beter is.

Wij hebben al die tijd van vreemd en slecht weer deze winter in een soort bubbel gezeten, zeg ik maar, en ik hoop dat de bubbel blijft en we er een beetje door heen schuiven allemaal. Als de weer berichten een beetje kloppen, hoewel die volgens mij ook niet meer weten wat ze moeten voorspellen, dan zouden we over een goede week weer naar 0 graden gaan, en wordt het dus minder koud. Ik hoop het maar, want voor die kleine zou dat wel heel fijn zijn, kan hij meer buiten spelen, is altijd beter voor ze dan maar binnen in die stal hangen. Goed we gaan de diertjes weer verzorgen voor de nacht, extra veel hooi voor de koude nachten zodat de kacheltjes in die buikjes lekker blijven branden, dan kunnen de grote hier allemaal prima tegen de kou. Een kip moet ik in de gaten houden, die kruipt steeds in een hoekje en gaat niet zelf naar het hok, dus die heeft denk ik ook wat last van de kou.

Groetjes Diane.

Mijn pa en ma zijn vandaag naar Vac om wat inkopen te doen, niet om deze reden, maar ik heb mijn ma dus net gebeld om te vragen om flink brood en beleg in te slaan want dat zijn een van de eerste dingen die we hier niet meer zullen hebben als het waar is wat ze zeggen. Het kan dus ook zijn dat de stroomkabels het dan zullen begeven, en jullie dan even niks meer van me horen. Hier in huis zonder stroom is het grootste probleem, douchen, internet, licht en diepvriezer. Maar goed het is koud genoeg om ons diepvriesspul buiten goed te houden, mijn voorraadhok is een koelkast, kaarsjes hebben we wel in huis en douchen doe ik dan bij mijn pa en ma die hebben een aggregaat staan, dus die kunnen voor warm water zorgen. Koken doen we op gas en stoken op hout daar zullen we geen probleem mee hebben, maar geen stroom ook geen oven dus brood kan ik dan niet bakken, dus ik ga zo toch even op internet neuzen hoe ik eventueel toch brood kan bakken in een pan op het fornuis of zo, want meel heb ik een voorraad voor drie maanden in huis voor nood gevallen.

Zolang als het kan zal ik jullie op de hoogte houden, of er echt iets aan de hand is, of dat het allemaal wel mee valt. Spannend is het wel in ieder geval en zijn we even alles aan het aflopen waar we rekening mee moeten houden. Zoals bevroren waterleidingen, gelukkig hebben we putten dus als het moet kunnen we daar ons water uit halen.

Groetjes Diane.

Met onze kleine zwarte gaat het prima, elke ochtend komt hij de stal uit gehuppeld en vermaakt zich uitstekend in de wei met dit mooie weer. Mama doet het ook prima en geeft zo te zien voldoende melk, de andere drie worden ook rustiger en beginnen aan het ritme hier te wennen. De kleine en mama gaan tussen drie en vier de stal in want dan wordt het te koud, lekker met een emmer water en een net vol hooi en ze krijgt daar wat mais als ik de rest voer en krijgt ze gezelschap van onze Kati en de twee jongste geiten, die zijn dat zo gewend nu, plus dat die kleine zo al vriendjes heeft in de groep. En hij moet natuurlijk vreselijk verliefd worden op Kati, dan hebben we een mooi koppeltje. Het lijkt er op dat de geiten toch wel zwanger zijn, maar heb me voorgenomen zodra ik de dierenarts spreek om de stethoscoop even te lenen van hem, kijken of ik hartjes kan horen dat weet ik het zeker. We zitten er heel hard over te denken om Bertus de bok aan te houden, hij is mooi, lief en doet het goed in de groep, maar wat voor ons ook een punt was, deze Bertus stonk niet zo vreselijk dus eigenlijk willen we het nog een jaartje proberen met hem maar dan moet ik wel weten of hij ook wat gepresteerd heeft.

Dan kreeg ik nog een mooi verhaal te horen van Rowanda, haar ouders hebben ook kippen en er is een kip die haar eigen leventje leeft. Die zat op de motorkap van de auto, en Rowanda haar vader ging de auto binnen zetten en dacht als ik de motor start gaat ze er wel vandoor. Maar de kip bleef zitten, dus hij rijd de auto met kip en al naar binnen en wilde de dame daarna weg jagen. Dat ging niet, ze bleef zitten, wat bleek dat het arme dier met zijn pootjes zat vast gevroren op de motorkap, ik heb wel moeten lachen om dat verhaal, we weten alleen niet hoe ze het arme dier nu bevrijd hebben van de motorkap.

Goed ik ga nu lekker een geitenbout in de oven zetten, want Tonny komt waarschijnlijk thuis vanavond en anders heb ik een hele bout voor mijzelf als hij morgen pas komt, we zien wel.

Groetjes Diane.

En gisteravond stond de buurvrouw op de stoep om te praten, ik heb haar binnen gevraagd op eigen terrein, ik dacht nu gaat het gebeuren en ik wil dit absoluut winnen voor die dieren. Zij wilde niet gaan zitten, dus ook ik ben blijven staan, schouders naar achter hoofd omhoog en haar gevraagd wat ze te vertellen had. Zij spreekt een beetje Engels en daar maakte zij gebruik van, wat haar zwak maakte want die taal beheers ik veel beter. Aller eerst wilde ze natuurlijk weten wat er allemaal gebeurt was, en of alles goed was, dus ik heb haar verteld hoe het allemaal gegaan was en dat ik ze inmiddels allemaal hier in mijn tuin heb lopen omdat het bij hun te gevaarlijk was, ze geen eten of drinken hadden en dat dit niet kon.

Haar reactie was dat het eten inderdaad wel nodig was, maar dat hun over het drinken een beetje anders dachten en schapen dat in de winter niet nodig hadden. En daar had ze me precies op het punt, waar ik het dus helemaal niet mee eens was en ben. Dus mijn reactie hier op was, dat het me speet maar dat ik dan echt moest zeggen dat ze hartstikke gek waren, elk mens, dier, plant, bloem of boom is een levend wezen en elk levend wezen kan niet leven zonder water, en in dat rijtje horen schapen ook want dat zijn namelijk dieren, (dit was een letterlijke vertaling wat ik haar gezegd heb). Daar naast heb ik haar verteld dat die schapen ook geen eten kregen, dat ik dit nu al voor het tweede jaar doe, en ze moest mij dan maar verklaren waarom dat die schapen aan het ijs en zo aan het likken waren als ze geen water nodig hadden. En waarom ze hier op mijn terrein een aantal keren naar de waterbak lopen voor water, want als ze dit niet nodig zouden hebben dan zouden ze dit ook niet nemen.

Toen heb ik haar direct gevraagd, wat ze nu precies had lopen, hoeveel ooien en rammen. Hier kon ze mij geen antwoord op geven, ze wist het niet, dus heb ik het haar maar verteld, dat het twee ooien en twee rammen waren. Dat ik de dierenarts er bij heb gehaald omdat ik niet wist hoe hun conditie was en ik wilde weten of ze niet meer jongen in hun buik hadden en dat ik ze een injectie heb laten geven om de melkproductie op gang te helpen om dat dit ook slecht was, waarschijnlijk omdat ze niet voldoende water hadden gehad. En dat ze moest beseffen dat als ik die dieren niet had gevoerd, ze nu waarschijnlijk dode lammeren en moeders had gehad, omdat ze dan teveel waren verzwakt.

Goed dit gesprek ging in alle rust, ik met een zeer beheerste kwaadheid en een vriendelijk glimlach om mijn mond, en zij stotteren en steeds onzekerder over de hele situatie. Het is er op uit gedraaid dat ze me dit kleine mannetje geschonken heeft, dus ik mag het een naam geven, hij is nu officieel van mij. Ze heeft me gevraagd of ik voor de schapen wil blijven zorgen en dat hun dan alles betalen, jahoe gewonnen, dat heb ik aan genomen op een aantal voorwaarden. De hond moet daar weg, hij waakt niet, is bang en eenzaam en jaagt achter de schapen en bijt ze ook. Er moeten een aantal dingen aan gepast worden, ik heb toestemming om een poort te maken van mijn tuin naar hun tuin en daar naast heeft ze gevraagd of wij eventueel tegen een vergoeding ook het kleine gazonnetje voor hun huis bij willen houden. Dus er komt nog een goed overleg, met wat er moet gebeuren en dan heb ik de schapen in beheer.

Voor dat ze begon over dat verzorgen, had ze heel voorzichtig mede gedeeld dat ze de schapen nodig hadden om de boel daar kaal te grazen, en ik antwoorde dat ik dat wel begreep maar dat het dan toch echt heel anders moest. Ze had dus best wel door dat het voor hun heel onzeker was of ze die diertjes wel terug kreeg, al met al heb ik ze in die hoek gedreven en gewonnen, deze schaapje gaan een beter leven tegemoet en dat ga ik niet meer afgeven. Dat gaf een heel erg goed gevoel, en had het overlijden van die kleine tenminste een reden, die heeft er voor gezorgd dat ik kei hard kon onderhandelen.

Groetjes Diane.

Dus hebben we die laatste twee ook naar ons toe gehaald, de ram mag tussen de geiten blijven lopen en het vrouwtje gaat vanavond bij de andere twee in de stal zodat de kleine in ieder geval binnen geboren wordt. Mijn eigen schaap en de twee geiten die eerst wel bij het ene schaap en lam stonden s’nachts gaan dan vanaf vanavond in de stro stal.

Het viel nog niet mee om die laatste twee thuis te krijgen, ze lieten zich niet zomaar vangen, uiteindelijk konden we ze achter de schuilstal drijven daar en probeerde de ram langs Marcel te springen, maar die ving hem uit de lucht en liet niet meer los. Die naar de wei gebracht bij ons, en toen moesten we de laatste dame nog te pakken krijgen, we kregen hulp van Pipo die ons zag worstelen. We kregen de dame uiteindelijk ook achter de schuilstal, Tonny stond daar te wachten en dat had ze door, maar Rowanda sloot haar snel in.

Het schaap sprong heel raar langs Rowanda, Rowanda stortte zich op het schaap maar gleed uit en wist zich vast te pakken aan dode distels, wat niet echt hielp natuurlijk. Maar het schaap was wel wat afgeremd waardoor ik hem kon pakken en dan natuurlijk niet meer loslaten. Marcel is over het hek geklommen, Pipo en Tonny het schaap over het hek heen getild en Marcel haar aangepakt. Dus nu loopt alles bij ons, we laten nu eerst even de rust terug komen, dan gaat de laatste dame ook naar binnen en hebben wij ook een stukje rust.

Iedereen maakt zich zorgen om die kleine van vandaag, vanwege het avontuur met de hond, maar ik denk en hoop dat we hem er door halen. Als hij morgen nog goed is, dan gaan we het denk ik wel redden allemaal, we doen ons best in ieder geval. Ik ben benieuwd wat de buurman gaat zeggen van het weekend, hij zal er in ieder geval achter komen dat ik nu niet meer te stoppen ben. En ik denk dat er nog wel wat mensen het een en ander tegen hem zullen zeggen, want het is een hele consternatie hier nu met die schapen. Ik denk de grootste reddingsactie in jaren van dieren hier in Legend, wij schrijven geschiedenis hier.

Groetjes Diane. 

Tonny hulp gevraagd van Pali die stond bij de kroeg en was ons ook komen waarschuwen, ik die kleine in de handdoeken gewikkeld en die mannen mama schaap bij haar kladden gepakt en verhuisd naar ons toe in de stal. Toen kreeg ik te horen van Pali, dat hij die kleine gered had van de hond die daar ook zit en waarvan ik al steeds zei dat hij de schapen hapt. Die bleek met de kleine aan het gooien geweest te zijn, dus Pali is over het hek gesprongen heeft die hond een rot schop verkocht en achter een hek gepropt en verder de wei zo goed mogelijk dicht gedaan daar, en toen meteen naar ons natuurlijk omdat ze weten dat ik ze dan mee neem naar ons toe.

Moeders was flink in een stress en de kleine koud en moe, maar goed toch een klein beetje eerste melk uit haar tiet kunnen krijgen en dat die kleine gegeven. Lekker in het stro gelegd en die twee met rust gelaten, net even wezen kijken, maar de kleine was nog steeds koud en mama stond nog op de zelfde plek als waar ik haar achter gelaten had. Dus net een warmwater kruik gemaakt in een handdoek gewikkeld, een hele baal stro in de stal gegooid, die kleine tegen de kruik aan gelegd een warm flesje koeienmelk gegeven en de andere mama met kleine er bij gezet.

Misschien dat het helpt, de mannen zijn nu even hooi aan het halen en als ze terug komen dan hoop ik dat mama rustiger is die kleine warmer en wat sterker, dan gaan we proberen hem aan de tiet te hangen lukt dat niet dan het zelfde als met die andere kleine, en melken en eerst maar even aan de fles tot ze sterk genoeg is. De dierenarts heb ik al gebeld, die komt morgen even langs om alles weer te controleren. We hoeven nu ons neus ook maar buiten het hek te steken of de mensen willen weten hoe het met die kleine is, want ze hebben gezien wat de hond er mee had gedaan. Dus ik hoop dat we de rust en warmte er snel in krijgen zodat die kleine het gaat redden.

Groetjes Diane.

Maar goed, we zijn natuurlijk ook nog steeds heel druk met het lammetje en zijn moeder, want ik ben niet van plan hem aan de fles te houden als het even kan, hij heeft een geweldige moeder en ik wil daar zo min mogelijk tussen staan. Dus vandaag zijn we hard geweest, voor zover dat mogelijk is met een lammetje van een dag oud. Het was koud vandaag, dus ze zijn maar een uurtje buiten geweest om de benen even te strekken en daarna heb ik ze naar binnen gedaan.

Ook al omdat ik hem wilde leren dat de melkfabriek van zijn moeder veel beter is en altijd binnen bereik, dan te gaan lopen mekkeren tot ik weer met een fles buiten kom, moeders eerst moet melken en dat hij dan pas eten krijgt. Dus we hebben hem een beetje honger laten lijden, en ik heb een flesje gepakt met een lastige speen en een heel klein gaatje. Daar naast had ik de oude speen aan stukken geknipt, die wilde ik gebruiken voor de lucht omdat hij die kent.

Dus Tonny en ik de stal in gewapend met de nodige onderdelen, Tonny aan de voorkant van mama zodat ze niet aan de wandel kon gaan want die is natuurlijk dat gerotzooi onder haar buik ook een keer zat, plus zodra die kleine uit het zicht is wil ze gaan zoeken. En omdat ik die kleine er onder moet duwen en de weg moet wijzen, kan ze hem niet zien en hij zegt helemaal niks als ik zo bezig ben. Eerst geprobeerd met de stukjes speen, dat ging niet werken, toen tiet in zijn bekje geduwd melk er uit geknepen, ja de kleine slikte wel maar zoog niet, hij dacht dat is makkelijk het loopt zo mijn bek in.

Vervolgens een beetje melk in het flesje met de onhandige speen gemolken, en die aangeboden, ja dat wilde hij wel. Maar deze speen kon hij niet makkelijk in zijn bekje krijgen en hij moest serieus zuigen wil hij wat binnen krijgen. Dus een paar slokjes, fles weer weg gedaan en aan de tiet van mama. Verdomd, hij begon wat te sabbelen, dus nog wat zitten prutsen tot dat we zeker wisten dat hij wat binnen had gekregen en ze weer alleen gelaten. Na een uur, weer terug en deze tactiek voort gezet, ieder uur ging het een klein beetje beter. Net weer even samen met Rowanda naar de stal geweest, aller eerst begon die kleine niet al te mekkeren omdat hij mij hoorde en dat associeert met eten.

Geen fles laten zien die zat diep in mijn zak gestopt voor nood gevallen, mama tegen de wand gezet Rowanda ervoor gaan zitten en ik die kleine de weg gewezen. Wat denk je, hij viel aan op de tiet, het staartje kwispelde vrolijk en zelfs als hij hem kwijt raakte probeerde hij de tiet weer te vinden, maar had daar nog wat hulp bij nodig. Toen nog even aan de andere tiet, ik kon mijn handen weg halen en we konden mama de ruimte geven dat ze aan de kleine kon snuffelen terwijl hij aan het drinken was, een prachtig gezicht. Vanavond laat nog een keer onder begeleiding, en dan hopen dat hij in de nacht zelf op onderzoek gaat en anders gaan we dat morgen denk ik wel voor elkaar krijgen, een heerlijk gevoel dat we dit hoogst waarschijnlijk gaan winnen. In ieder geval proefde hij nog wel aan onze vingers maar probeerde er niet meer wat uit te krijgen, dus honger had hij niet meer, en ik kan het natuurlijk voelen hoe vol de tieten nog waren en hij had van alle twee lekker gedronken.

Groetjes Diane.

Maar ik verdenk die kleine er toch wel van dat hij wel bij zijn moeder drinkt, maar waarschijnlijk (nog) niet genoeg, gisteravond heb ik flink bij moeten voeren en verrekte die kleine van de honger. Maar vandaag, iedere keer als ik het ging proberen voor de zekerheid, maar een half flesje en soms zelfs minder. Dus het zou kunnen zijn, dat we het toevallig nog niet gezien hebben, ondanks dat we de boel goed in de gaten proberen te houden. Vanmiddag was de dierenarts er, en heeft mama en kleine even na gekeken en mama heeft een spuit gehad en dan moest ik haar na een minuut of tien even melken want dan zouden de tieten vol gaan schieten. En inderdaad kwam er nu veel meer uit, dus dat nog maar aan die kleine gevoerd maar hij dronk weer niet alles op.

Nu moet ik zeggen, dat ik dit ook wel met de drielingen heb bij de gieten, vaak moet ik dan een paar dagen even helpen met de fles en steel ik tussendoor wat melk van mama daar voor. Maar na een paar dagen lost dit zich vanzelf op en hebben ze geen van alle meer hulp nodig, dan is het blijkbaar geregeld allemaal, in ieder geval hoeven ze de fles dan niet meer en drinken dus ook niet als ik het aanbied, of de zwakste heeft dan door de hulp genoeg kracht opgedaan om toch zijn portie te bemachtigen. Nu kan het zijn dat dit mannetje, door de koude en natte start die hij heeft gemaakt wat zwak was, en mama misschien wel vermoeid, ik ben niet bij de bevalling geweest dus weet ook niet of hij zwaar was of niet. Misschien wat te vroeg, en moet de melk productie nog goed op gang komen. Ik bied het alleen maar aan, heeft hij honger dan pakt hij wat hij pakken kan, zo niet dan denk ik dat het toch wel lukt tussen die twee. Maar moeten ze de weg nog even vinden, ik denk ook dat het haar eerste keer is.

Ze past in ieder geval goed op die kleine, houd hem in het oog, zoekt hem als ze hem even niet ziet en loopt de hele tijd te kletsen tegen hem. Ik prop er geen melk in, als hij niet zuigt, of enthousiast is op de fles dan gewoon niet. Hij is levendig, mekkert wat af, is nieuwsgierig en staat goed op zijn pootjes. En ik blijf moeder en zoon stimuleren om het samen te doen, we zullen zien, ik haal hem zeker niet weg bij haar, ze doet haar best om een goede moeder te zijn volgens mij, en moet daar dus ook alle ruimte voor krijgen, ik laat hem alleen niet verzwakken. Hij rent ook al niet meer zo hard achter me aan, hij laat wel zien dat hij me kent, maar gaat niet op zoek naar een tepel, gaat makkelijker terug naar zijn moeder dus ik heb goede hoop. Maar alles gaat dus goed, en inderdaad wordt er hier in huis al stiekem bekonkelt dat het wel een leuke man voor onze Kati zou zijn, kunnen ze samen optrekken en voor lamsvlees en schapen- wol en melk zorgen, waarom niet. Wie weet, hoe alles gaat lopen.

Dan een triest bericht, Punk de kat van Rowanda die zo ziek was, hebben we vandaag na lang praten en overleggen met de dierenarts in laten slapen en begraven. Het was moeilijk, Rowanda in tranen natuurlijk en met haar had ik ook het meeste te doen, want zij moest beslissen over haar poes. Het beestje was pas twee jaar, maar achteraf vanaf een half jaar is het gedonder begonnen, ziek, opknappen en weer heel erg ziek, eigenlijk is het al anderhalf jaar niet goed met haar. Ze was nu zo vermagerd, vel over been, lag alleen nog maar te slapen, niet poepen niet plassen ik had het idee dat haar ingewanden niks meer deden, maar dat haar hart loeisterk is en er niet mee stopte.

De dierenarts had nog een optie en dat was de kat naar een dierenhospitaal brengen, zodat hij aan een infuus kon, en ze haar helemaal binnenste buiten konden keren. 5% kans dat ze er weer bovenop zou komen, met de mogelijkheid de rest van haar leven aan de medicijnen. Rowanda vroeg mij wat ik zou doen, en ik ben daar dan toch voor mijzelf heel duidelijk in, een dier moet dier kunnen zijn en ik zou mijn dier dat dus niet allemaal aan doen. Ten eerste kan Punk al slecht tegen verandering, ze heeft graag bekenden om haar heen anders wordt ze ziek, dat weten we inmiddels uit ervaring. En om haar dan achter te laten in een ziekenhuis, aan de apparaten dat was al iets wat we haar niet wilden aan doen. Dan zou de optie er zijn om elke dag heen en weer te rijden, maar de afstanden zouden betekenen dat we elke dag een paar uur kwijt zouden zijn, en niet alleen voor ons maar zeker voor Punk zou dit heel zwaar gaan worden.

Dus na lang praten, wikken en wegen hebben we haar hier thuis bij Rowanda op schoot in laten slapen, en haar samen een mooi plekje gegeven in de tuin. Aan de ene kant mooi nieuw leven en aan de andere kant het einde van een leven. Dat is heel erg aards, maar soms ook heel erg moeilijk, ik ben een beetje van slag door deze dag.

Groetjes Diane.

Ik heb hem weer volgetankt en daarna omdat moeders echt alleen maar rook maar niks deed, ook schoon gemaakt. Als ik wegloop huppelt hij achter mij aan, met moeders in zijn kielzog.  Dus ik heb hem achter zijn moeder gezet, en ben hem zachtjes en snel gepeerd. Dan blijft hij wel in de buurt van moeders, ze lopen nu lekker buiten maar mama schaap blijft in de buurt van de stal dus daar ook maar hooi neer gegooid voor haar. Ze kijkt niet naar de groep schapen van de buurman, wat ik wel verwacht had. Maar goed, de dierenarts komt vandaag, dus maar eens goed overleggen wat verstandig is. Het is in ieder geval zeker dat de kleine geholpen moet worden met de fles, dus we gaan zo meteen maar eerst een paar liter koeienmelk halen dat ik daar even mee voor uit kan.

Groetjes Diane.