Wil je op de hoogte blijven van de weblog door een email als er iets nieuws gepost word?

Vul dan hier je email in en klik op aanmelden.

Voeg je bij 239 andere abonnees

Ik zal wel gek zijn.

Dit moet ik even kwijt. Een paar jaar geleden vertrokken onze goede Amerikaanse vrienden hier uit legend. Omdat hij dodelijk allergisch is voor wespen, en die zij er hier nogal wat.

Ze hadden in de loop van de jaren dat ze hier woonden twee huisjes erbij gekocht. Waarvan hij er één gebruikte als gallery voor zijn schilderijen. Deze twee huisjes waren inmiddels verhuurd aan jonge mensen. 

Voordat ze weg gingen, kregen beide koppels de mogelijkheid om de gewone huur om te zetten naar een huurkoop. Zonder dat ze naar een bank of iets hoefden, waar ze nooit een lening hadden gekregen omdat de inkomsten te laag zijn, konden ze dus een huisje kopen.

Vervolgens gaan ze er een potje van maken met betalen. Met het idee, denk ik, ze zitten in Amerika en kunnen niks. Ze hebben verschillende vrienden gevraagd de jongelui aan te spreken, waaronder ook wij dus. Maar niks hielp.

Een jaar lang niks betaald, de sukkels. Dan krijg ik een mail. Ze hebben geen keus, de advocaat wordt ingeschakeld voor een uitzetting. Hier baalde ik zo van, en heb nog een voorstel gedaan om de burgermeester in te schakelen. En die met de jongelui te laten praten. En daar een ultimatum aan te koppelen. Daar gingen mijn vrienden mee akkoord. Zo gezegd zo gedaan, de burgemeester werkte mee en heeft beide koppels gesproken en uitgelegd dat ze alles kwijt zouden zijn als ze niet direct actie zouden gaan ondernemen.

Ze hadden een uiterste datum door gekregen en een minimum bedrag, en dat kon bij ons afgegeven worden. De één stond in no time met geld op de stoep. De ander liet het lopen. De een mocht blijven mits hij zich vanaf dat moment stipt aan de betalingen hield, met inloop van het achterstallige jaar. De ander kreeg een pak papier in zijn brievenbus van de advocaat. Maar goed de ander kreeg met veel overleg ook nog een kans om in zijn huis te blijven.

De betalingen gaan nu via ons, ze hoeven niet naar de bank in de stad. En wij kunnen ze aanspreken als de betaaldatum overschreden wordt. Dus een beetje een stok achter de deur.

Bij de ander werkt dit prima en hij komt tot nu toe netjes elke maand betalen. De een die eigenlijk snel reageerde kwam niet. Dus wij hem aangesproken. Nee hij kwam dit weekend want hij was werken. In het weekend niemand gezien. Dan komt hij Langs ons huis gewandeld. Dus tonnie spreekt hem aan. En dan zegt hij doodleuk, ik kan het niet betalen en weet het ook niet. Tsja, dan houd het toch op. Dus mijn vrienden gemaild met het nieuws en hoe nu verder.

Hij krijgt een week de tijd om vrijwillig te vertrekken. En lullen ze niet meer over geld of wat dan ook. Dus hij komt er genadig vanaf. Wij geven dit door, hij gaat akkoord. Het was nogal een puinhoop in en om het huis. Dus na een paar dagen komt hij vragen of hij twee hooguit drie dagen meer kan krijgen en dan de sleutel komt inleveren. 

Wij vinden dit goed, ook al omdat we geen trek in die teringzooi hadden en liever hem het zagen opruimen. Woensdag uiterlijk donderdag zou de sleutel komen. Jullie voelen hem al. Niemand natuurlijk, nog gewacht tot het weekend. Nee hoor niks. Gekeken of we hem ergens konden vangen. Vrienden van hem gevraagd, niemand kon antwoord geven.

Dus weer gemaild en de opdracht was simpel. Ga naar binnen, maak foto’s en hang sloten op de deuren en ramen. Dus dat hebben we gedaan. Twee weken horen of zien we niks. Ondertussen zelf het gras gemaaid. En met een zootje vuilniszakken naar binnen. Zijn kleren lagen overal door het huis met de lege bierblikjes en andere troep. We hadden er de pest in en hebben het zo in zakken geschept. Een hoop apparatuur van meneer weg gezet en de gordijnen open geschoven. Sloten er op en rustig afwachten.

Vandaag staat hij op de stoep. Hij wil gaan opruimen. Tsja zeg ik, dat hebben wij al gedaan. Ik wil je woonkaartje zodat we je kunnen uitschrijven en dan maken we het huis open en krijg je een uur om alles er uit te halen.

Gaat meneer gepikeerd staan doen. Hij had nu tijd dus nu wilde hij blabla. Ik heb hem fijntjes duidelijk gemaakt dat ik geen tijd heb en twee weken heb gewacht, inmiddels zijn teringzooi heb opgeruimd. Dat er nieuwe mensen interesse hebben voor dat huis maar dat ik het zo niet kon laten zien. En dat ik dat kaartje wilde en hij maar iets moet gaan regelen omdat ik niet langer dan een uur nog uittrek voor hem, ik heb wel wat beters te doen. 

Nah hij vertrok protesterend en dat hij het maar belachelijk vond. Ik heb alleen nog gezegd dat hij weet wat hij moet doen om zijn zooi terug te krijgen en het maar moet gaan regelen. Hij doet er maar wat voor de mafkees. Zoals jullie merken, meneer had me goed pissig, en hij had ook wel door blijkbaar dat er geen ruimte meer is voor onderhandelen. Ik ben het zat en dan ben ik heel erg lastig.

Uurtje later staat hij weer voor de poort. Vanavond 6 of 7 uur heeft hij een aanhanger en mensen. Hij geeft mij dan zijn woonkaartje en hij wil dan zijn spullen uit huis halen. Haha hij begrijpt me eindelijk. Ik ben benieuwd of hij vanavond komt.

Groetjes Diane 

8 Responses to Ik zal wel gek zijn.

  • Wat n zooitje zeg, volgende keer eerder ingrijpen bij niet betalen zou ik zeggen. Ik ben wel benieuwd naar de afloop: zijn de spullen opgehaald?

    • Het ingrijpen is niet aan ons. Omdat ze er niet uit kwamen vanuit Amerika hebben ze ons gevraagd of wij wilden helpen. En omdat het zeer goede vrienden zijn hebben we dat gedaan. Hij is er uit. Maar heeft maar heel weinig mee genomen. De rest zoeken we de komende tijd uit. Gooien weg wat echt niks is. Zoals die kleding die heeft hij achter gelaten. Dat gooi ik de straat op en wordt gegarandeerd mee genomen door iemand die het wel kan gebruiken. Kasten etc laten we staan voor de volgende bewoners. Het zal wel een jong stel worden die moeten beginnen met niks. Dus die hebben dan geluk.

  • Veel te goed is half zot
    Belgisch spreekwoord
    Spijtig dat het weer waar blijkt te zijn, zo krijgen mensen die het wel waard zijn misschien niet meer diezelfde kans om toch aan een eigen huisje te komen.

    • Onvoorstelbaar maar waar. Ik ben er blij mee. Mijn vrienden willen het nogmaals proberen op deze manier, weliswaar met wat strengere voorwaarden. Maar we kunnen nogmaals proberen om een jong gezin er in te krijgen. En zijn al bezig met een jong stel met kind die nu bij pa en ma in twee kamertjes leven.

  • Amaai, wat een rommel zeg

  • Eerst zn kaartje, dan pas de deur open zou ik zeggen

  • Dat iemand er zo een teeringszooi van kan maaken!DIE IS GEK

Reakties zijn welkom.

advertentie