Wil je op de hoogte blijven van de weblog door een email als er iets nieuws gepost word?

Vul dan hier je email in en klik op aanmelden.

Voeg je bij 240 andere abonnees

Serieuze stress

Hallo allemaal,

Hier ben ik dan weer, we zijn heel erg druk geweest met eigenlijk niet zo veel. Nadat pa en ma voor een tijdje naar Nederland zijn gegaan is het zo wie zo erg stil hier. Elke dag even naar het huisje van pa en ma en daar hadden we een vreemd fenomeen. Ik kom in het zomerhuis en het stikt er van de vliegen dus al die beesten het zomerhuis uit gejaagd en op jacht natuurlijk. Waar komen die beesten vandaan, niet te vinden dus de volgende dag terug, geen vlieg te bekennen. Twee dagen later weer vol vliegen, samen met Tonnie en Marcel op zoek naar de bron, maar echt niet te vinden zo gaat dat een tijdje door. Uiteindelijk na vele keren grote ergernis over de vliegen vinden we een spleet naast de deur die vol zit met eitjes eindelijk nu kunnen we die beestjes bij de bron aanpakken. Dus het vliegen probleem in het zomerhuis van pa en ma is nu onder controle.

[cleeng_content id=”497559790″ description=”Ik vraag dit bedrag als bijdrage voor de dieren. Als u klikt kunt u ook een voordelig abonnement nemen. Dank u” price=”0.39″ referral=”0.05″]DSCF9267

Vorige week een donderdag zou een drukke dag worden want ik moest met de baby weer naar het ziekenhuis voor de oogjes die het erg goed doen gelukkig en laat in de avond nog een keer naar Boedapest om Saskia met haar vriendin op te halen van het vliegveld. Ik dacht dus dat ik die dag verder niet zo heel veel zou doen dan heen en weer rijden en bekomen van de rit want je wordt er zo gaar als boter van in die drukte van Boedapest. Het ziekenhuis ging prima de vader was er niet bij want die heeft tegenwoordig gelukkig werk, en ik vond de weg in een keer naar het ziekenhuis. Tonnie was die dag een keer meegegaan om te zien hoe het allemaal ging en als ik een keer niet kan rijden hij ook het ziekenhuis weet te vinden. Maar moeder kreeg nog een recept voor de kleine en die moesten we meteen in de apotheek ophalen en ze had daar niet op gerekend, dus ik dat even voor geschoten en mijn portemonnee niet terug in mijn tas maar lekker bij de hand in mijn broekzak. Je voelt hem al aankomen hè , waarschijnlijk bij het instappen dus verloren maar niet in de gaten. Terug in Legénd zeg ik tegen Tonnie zet mij even thuis af want ik moest echt heel erg nodig naar de wc. Ik spring voor het huis uit de bus en met een sprintje naar de wc ik zat en besefte ineens dat mijn portemonnee niet in mijn broek zat, pak de mobiel bel Tonnie of hij in de bus lag, niet dus. Ik van de wc af snel op de straat en de oprit kijken, ook niet. Naar binnen nog even naast de wc gekeken, ook niet. Dan het besef…bankpasjes, creditcard, verblijfsvergunning, adreskaartje, rijbewijs en een klein beetje geld. Naar mijn Bureau gerend telefoonnummer van de RABO bank meteen bellen en mijn passen en de creditcard laten blokkeren, inmiddels stond ik best te trillen van kwaadheid en zenuwen natuurlijk. De bank vraagt aan mij denkt u dat u de passen nog terug krijgt, ik er van overtuigd midden in Boedapest voor het ziekenhuis waar het stikt van de mensen nee die krijg ik nooit meer terug, dus maar meteen nieuwe passen aanvragen. Vervolgens de Nederlandse Ambassade gebeld om melding te maken, Andras de politie gebeld wat we precies moeten meenemen voor aangifte. Dan eerst een bak koffie en elkaar aankijken en weer een nachtmerrie voor die verblijfsvergunning moet ik weer naar Salgotorján waar nog een paar achter gebleven communisten werken, dat was wel zo een beetje de grootste straf die ze me kunnen geven, daar naar toe. Ik kon de volgende dag naar het politiebureau onder tussen een knallende koppijn met een aspirine even op bed liggen want ik moest nog een keer naar Boedapest die dag. Ik lig denk ik 10 minuten komt Marcel mijn slaapkamer binnen, `mam ik laat je liever liggen maar ik denk dat het nieuws wat ik heb helpt tegen de hoofdpijn`. Wat blijkt Laszlo heeft een telefoontje gekregen van een mevrouw in Boedapest en die heeft mijn portemonnee gevonden met alles er nog in behalve het beetje geld, ongelooflijk toch. Mijn eerste reactie was ik had vandaag een lot moeten kopen zoveel geluk heb je niet vaak in je leven. Maar goed in plaats van een lot een grote bos bloemen en een doos chocolade gehaald we hadden afgesproken met die mevrouw op het station in Boedapest. Rond 20.00 uur stonden we daar op iemand te wachten zij zou een zwarte tas bij zich hebben en ik stond met bloemen, het was net een slecht detectiveboek. Maar ze kwam echt met mijn portemonnee en inderdaad alles erin. Ik heb haar heel erg bedankt en de bloemen en chocolade gegeven daarna door naar het vliegveld waar we natuurlijk veel te vroeg waren en lang moesten wachten. Maar er zat nog een Nederlands echtpaar te wachten op een bus en die herkende ons van de tv, terwijl dat toch al een tijdje geleden is, en daar hebben we gezellig mee zitten buurten, hele leuke mensen die Hongarije de rug toekeren en een vakantiehuisje in Turkije hebben aangeschaft. Niet omdat Hongarije niet goed was maar omdat zij graag aan de zee wilde zitten en dat is een beetje moeilijk in Hongarije. Uiteindelijk kwam Saskia met haar vriendin aan en zijn we snel naar huis gegaan en behoorlijk uitgeput in mijn bed geploft en in een soort coma geraakt.

DSCF9277

DSCF9308

DSCF9318

Vrijdag gaat de telefoon Karin en Pieter zijn in Hongarije naar een huis zouden ze gaan kijken maar dat ging dus niet helemaal zo als gepland. Ze waren bijna bij het huis krijgen ze telefoon dat het huis verkocht is, dus je begrijpt wel dat die behoorlijk pissig waren. 1400 km achter je kiezen en dan zo een telefoontje. Die kwamen dus bij ons uithuilen, wel gezellig natuurlijk zo onverwacht visite uit Nederland. Mijn moeder gebeld of ik ze in hun huisje mocht laten slapen, dat was uiteraard geen probleem. Zaterdag hadden we een dagje dierentuin gepland dus met zijn allen daarheen alleen de jongens gingen niet mee, Marcel was druk met de nieuwe website van ons en Andras heeft natuurlijk zijn straf nog en Janos vond zijn meisje veel belangrijker. Heel leuk de dierentuin in Boedapest, het is mooi, gezellig en je kan behoorlijk dicht bij de dieren komen. Je kan de neushoorn aaien als hij bij het hek staat en de giraffen en de zebra´s.

DSCF9364

DSCF9369

DSCF9372

In het slangenhuis wat ik prachtige beestjes vind achter glas liep ik bijna tegen een slang aan die dus niet achter glas zat dat was even schrikken voor mij. Er zat dus een van de oppassers met een slang op zijn schoot en die mocht je ook aaien, ik heb hem even aangeraakt omdat Lotte ook zo dapper was maar verder verschool ik mij lekker achter mijn fototoestel.

DSCF9288

DSCF9347

DSCF9356

Na onze dag dierentuin zijn we nog even langs een hele grote supermarkt gegaan om wat te eten te halen voor de familie thuis. Daar heb ik het vrouwtje achter het Hot Dog kraampje een hartverzakking bezorgd. Ze moest twee broodjes zonder mosterd maken en dat ging bij het tweede bijna fout ik zag dat en reageerde iets te enthousiast door heel hard nee te zeggen en haar tegen de schouder te duwen, dus dat arme mens sprong de lucht in en kreeg een kleur, maar goed er zat een heel klein beetje mosterd op die ze er ook nog af heeft gehaald voor ons. Ik heb toch maar even excuses gemaakt voor mijn wat brute actie, gelukkig kon ze er ook om lachen en Karin en Pieter tja die hadden een hoop lol natuurlijk. Zondag zijn Karin en Pieter weer vertrokken naar Nederland en ook weer goed aangekomen hebben ze me laten weten. De rest van deze week zijn we in de tuin aan het rommelen geweest, heb ik van mijn moeder gehoord dat ze weer heel erg graag naar huis wil, morgen beginnen ze aan de reis terug en woensdag zijn ze er weer. Ondertussen hebben we hier thuis grootste plannen gemaakt. Tonnie, Marcel en mijn moeder zijn deze maand jarig dus we hebben besloten om vrijdag iedereen waar we goed mee omgaan uit te nodigen en er een gezellig feest van te maken, we hebben uit zitten rekenen dat als iedereen komt inclusief wijzelf we rond de 40 mensen te eten krijgen dus twee heksenketels en nog wat andere hapjes een hoop werk. Drank moeten ze zelf meenemen, doen ze toch altijd dus dat moet goed komen. Jan en Katja zijn ook weer voor een paar dagen hier, morgen ga ik familie van Tonnie ophalen van het vliegveld dus weer een drukke leuke week komt er aan. Iedereen de groetjes en tot de volgende keer,

Diane.

DSCF9386[/cleeng_content]

Reakties zijn welkom.

advertentie